تخمین نوسانات تراز آب زیرزمینی توسط مدل بهینه موجک-برنامه نویسی بیان ژن
عنوان مقاله: تخمین نوسانات تراز آب زیرزمینی توسط مدل بهینه موجک-برنامه نویسی بیان ژن
شناسه ملی مقاله: JR_HYDTR-6-1_006
منتشر شده در در سال 1400
شناسه ملی مقاله: JR_HYDTR-6-1_006
منتشر شده در در سال 1400
مشخصات نویسندگان مقاله:
احسان عزیزی - دانشجوی دکتری منابع آب، گروه مهندسی آب، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
احمد رجبی - استادیار گروه مهندسی آب، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
بهروز یعقوبی - استادیار گروه مهندسی آب، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
سعید شعبانلو - دانشیار، گروه مهندسی آب، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
خلاصه مقاله:
احسان عزیزی - دانشجوی دکتری منابع آب، گروه مهندسی آب، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
احمد رجبی - استادیار گروه مهندسی آب، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
بهروز یعقوبی - استادیار گروه مهندسی آب، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
سعید شعبانلو - دانشیار، گروه مهندسی آب، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
بهدلیل کاهش منابع آب زیرزمینی و خشکسالیهای اخیر، شبیهسازی نوسانات تراز آب زیرزمینی از اهمیت بالایی برخوردار است. در این مطالعه، مدل برنامهنویسی بیان ژن (GEP) با تبدیل موجک (WT) ترکیب شد و مدل موجک-برنامهنویسی بیان ژن (WGEP) تولید گردید و تخمین درازمدت نوسانات چاه مشاهداتی سراب قنبر در یک دوره ۱۳ ساله بهینهسازی شد. در ابتدا دادههای مشاهداتی به دو دسته آموزش (۹ سال) و آزمون (۴ سال) تقسیم شدند. سپس با استفاده از تابع خود همبستگی، موثرترین تاخیرهای دادههای سری زمانی معرفی شدند. در ادامه با استفاده از این تاخیرها برای هر یک از مدلهای GEP و WGEP، چهار مدل مختلف تعریف گردید. با تجزیه و تحلیل کلیه مدلهای GEP و WGEP، مدل برتر شناسایی گردید. مدل برتر یا ۴ WGEP مقادیر تراز آب زیرزمینی را با دقت مناسبی شبیهسازی کرد. بهعنوان مثال، مقادیر ضریب همبستگی و ضریب بهرهوری نش-ساتکلیف برای این مدل بهترتیب مساوی با ۹۳۸/۰ و ۸۵۱/۰ محاسبه شدند. مقایسه مدلهای GEP و WGEP نشان داد که تبدیل موجک دقت مدلسازی را بهشکل قابلتوجهی افزایش داد. بهعنوان مثال، ضریب عملکرد مدل برتر WGEP در مقایسه با مدل برتر GEP حدودا ۱۴ برابر افزایش یافت. علاوه بر این، نتایج نشان داد که تاخیرهای شماره (t-۱)، (t-۲)، (t-۳) و (t-۴) موثرترین تاخیرهای ورودی بودند.
کلمات کلیدی: آبخوان آب زیرزمینی, تاخیر موثر, تبدیل موجک, داده های سری زمانی, شبیه سازی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1611860/