تاثیر روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده ISTDP بر افزایش بهزیستی روانی بیماران دچار اختلال شخصیت ضد اجتماعی
عنوان مقاله: تاثیر روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده ISTDP بر افزایش بهزیستی روانی بیماران دچار اختلال شخصیت ضد اجتماعی
شناسه ملی مقاله: SEPP18_003
منتشر شده در هجدهمین کنفرانس ملی روانشناسی، علوم تربیتی و اجتماعی در سال 1401
شناسه ملی مقاله: SEPP18_003
منتشر شده در هجدهمین کنفرانس ملی روانشناسی، علوم تربیتی و اجتماعی در سال 1401
مشخصات نویسندگان مقاله:
نیما صالحیان - دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان ایران
شهاب مرادی - گروه روانشناسی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
خلاصه مقاله:
نیما صالحیان - دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان ایران
شهاب مرادی - گروه روانشناسی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
مقدمه: گاهی موانع و مشکلاتی در زندگی آدمی پدید می آید که سازگاری و در نتیجه تعادل روانی فرد را بر هم می زند و باعث بروز اختلالات روانی می شود. هدف پژوهش تعیین تاثیر روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده بر کاهش نشانگان روانشناختی در بیماران دچار اختلال شخصیت ضداجتماعی بود. روش کار: طرح پژوهش کارآزمایی تصادفی کنترل شده با طرح پیش آزمون- پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری را کلیه مردان ۱۹-۴۵ سال مبتلا به اختلال شخصیتضد اجتماعی بود. تعداد ۱۶ نفر با توجه به تحقیقات مشابه به شیوه دردسترس انتخاب و با روش تولید اعداد تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل جایگزین شدند. برای جمع آوری اطلاعات از چک لیست نشانه های بیماری ۹۰ سوالی تجدیدنظر شده و مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف، استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش آمار توصیفی (میانگین وانحراف معیار) و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس) و نرم افزار آماری SPSS۱۹ استفاده شد. یافته ها: بررسی تفاوت میانگین هریک از مولفه های نشانگان روان شناختی گروه مداخله (روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده) و کنترل حاکی از آن است که با حذف اثر پیش آزمون ها، بین هر دو گروه در مولفه های استقلال، تسلط بر خود، رشد شخصی، ارتباط مثبت با دیگران ، هدفمندی در زندگی، پذیرش خود و بهزیستی روانی تفاوت معنادار وجود دارد. نتیجه گیری: نتیجه به دست آمده نشان می دهد، درمان روان پویشی باعث می شود ابرازهیجانات ناشی از استرس ها در فضای امن همراه با عدم احساس طرد از سوی درمانگر صورت پذیرد که این امر به رشد این افراد منجر می شود شدلر ۲۰۱۰ معتقد است که درمان روان پویشی افزون بر بینش بالا و اثربخشی معنادار، موجب بهبود طولانی مدت مراجعان می شود. این روش از راه تجربه هیجانی اصلاح کننده موجب می شود فرد در محیطی شایسته فرصت یابد با آن چه در طول زندگی از آن اجتناب کرده، رو به رو شود و شیوه های غیر انطباقی را که برای ارتباط با خود و دیگران (یکی از مولفه های بهزیستی روانی) استفاده می کرده، رها کند.
کلمات کلیدی: روان درمانی پویشی کوتاه مدت، بهزیستی روانی، اختلال شخصیت ضد اجتماعی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1618137/