کارایی روش های شیمیایی و فیزیکی نرم سازی آب سخت در کاهش ناسازگاری کاتیون های آب سخت با علف کش گلایفوسیت
عنوان مقاله: کارایی روش های شیمیایی و فیزیکی نرم سازی آب سخت در کاهش ناسازگاری کاتیون های آب سخت با علف کش گلایفوسیت
شناسه ملی مقاله: JR_JPP-36-4_004
منتشر شده در در سال 1401
شناسه ملی مقاله: JR_JPP-36-4_004
منتشر شده در در سال 1401
مشخصات نویسندگان مقاله:
اکبر علی وردی - دانشگاه فردوسی مشهد
علی قنبری - دانشگاه فردوسی مشهد
محمد حسن راشد محصل - دانشگاه فردوسی مشهد
مهدی نصیری محلاتی - دانشگاه فردوسی مشهد
اسکندر زند - موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، بخش تحقیقات علف های هرز، تهران، ایران
خلاصه مقاله:
اکبر علی وردی - دانشگاه فردوسی مشهد
علی قنبری - دانشگاه فردوسی مشهد
محمد حسن راشد محصل - دانشگاه فردوسی مشهد
مهدی نصیری محلاتی - دانشگاه فردوسی مشهد
اسکندر زند - موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، بخش تحقیقات علف های هرز، تهران، ایران
وقتی آب حامل سمپاشی حاوی میزان بالایی از کاتیونهای تک، دو و یا چند ظرفیتی باشد، کارایی علفکشهای اسیدی ضعیف کاهش خواهد گرفت. در یک آزمایش دز-پاسخی که در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد در قالب طرح کاملا تصادفی به صورت فاکتوریل اجرا گردید، شش مقدار از علفکش گلایفوسیت (مقادیر ۰، ۸۱/۱۲، ۶۲/۲۵، ۲۵/۵۱، ۵/۱۰۲ و ۲۰۵ گرم ماده موثره در هکتار) با حاملهای پاشش آب مقطر و آب مقطر به همراه ۵/۰ گرم در لیتر از کربناتهای پتاسیم، سدیم، کلسیم، منیزیم و آهن بر روی علفهرز تاتوره پاشیده شد. هر یک از این تیمارها با و بدون کاربرد سولفات آمونیوم، نیترات آمونیوم، اسید سیتریک و فسفات پتاسیم و میدان مغناطیسی بکار برده شدند. وقتی آب مقطر به عنوان حامل پاشش استفاده شد، کارایی گلایفوسیت با کاربرد هر یک از روشهای نرمسازی آب سخت به طور معنیداری افزایش یافت. در این بین، سولفات آمونیوم موثرترین ترکیب مورد استفاده بود که باعث افزایش کارایی ۰۳/۴ برابری نسبت به آب سخت شد. کارایی گلایفوسیت در کنترل تاتوره که با حامل پاشش حاوی کربنات پتاسیم بکار برده شده بود کاهش نیافت، ولی کارایی این علفکش وقتی با حاملهای پاشش حاوی کربنات کلسیم، منیزیم، سدیم و آهن بکار برده شده بود به طور معنیداری کاهش یافت. در بین انواع کاتیونها، حامل پاشش حاوی کاتیون آهن بیشترین اثر منفی را بر کارایی گلایفوسیت داشت. بجز فسفات پتاسیم که فقط دارای تاثیر کمی در تقلیل اثرات ناسازگار حامل پاشش حاوی کربنات کلسیم داشت، سایر روشهای نرمسازی آب سخت قادر بودند تا بر اثرات منفی حضور کاتیونها در آب سخت به طور کامل فایق آیند. زمانی که از حاملهای پاشش حاوی کربنات سدیم، منیزیم و آهن استفاده شد، تفاوت معنیداری بین عملکرد سولفات آمونیوم و میدان مغناطیسی در نرمسازی آب سخت مشاهده نشد.
کلمات کلیدی: تاتوره, مواد افزودنی, میدان مغناطیسی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1676922/