اثر ترکیب های کشت مخلوط سه گانه تاخیری چغندرقند (Beta vulgaris L.)، نخود (Cicer arietinum L.) و ماش (Vigna radiata L.) بر عملکرد و اجزای عملکرد
Publish place: Journal Of Agroecology، Vol: 15، Issue: 1
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 148
This Paper With 16 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_AGRY-15-1_009
تاریخ نمایه سازی: 13 تیر 1402
Abstract:
در بوم نظام های کشاورزی، فشرده سازی پایدار به معنای بهبود خدمات بوم نظام ، افزایش یا حفظ میزان تولید، همراه با کاهش نهاده ها مطرح شده است. کشت مخلوط از جمله نظام هایی هستند که از طریق بالا بردن تنوع و پیچیدگی افزایش پایداری سیستم را به دنبال خواهند داشت. بر این اساس، به منظور بررسی و مقایسه ترکیب های مختلف کشت مخلوط تاخیری سه گونه زراعی چغندرقند (Beta vulgaris L.)، نخود (Cicer arietinum L.) و ماش (Vigna radiata L.) سری های جایگزینی بر عملکرد و اجزای عملکرد، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد در سال زراعی ۹۵-۱۳۹۴ در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار و شش تیمار انجام گرفت. به دلیل طولانی بودن دوره رشد چغندرقند دو گونه لگوم (نخود و ماش) به عنوان گیاه همراه در طول دوره رشد این گیاه کاشته شد. تیمارها شامل نسبت های مخلوط ۷۵ درصد چغندرقند + ۲۵ درصد لگوم (نخود و ماش)، ۵۰ درصد چغندرقند + ۵۰ درصد لگوم (ماش و نخود) و ۲۵ درصد چغندرقند + ۷۵ درصد لگوم (ماش و نخود) و کشت خالص نخود (C)، ماش (M) و چغندرقند (S) در سری های جایگزینی بود. تراکم مطلوب برای چغندر شش بوته در مترمربع و برای نخود و ماش ۲۰ بوته در مترمربع در نظر گرفته شد. صفات مورد مطالعه شامل اجزای عملکرد و عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک و شاخص برداشت در نخود و ماش و برای چغندرقند شامل عملکرد تر و خشک غده، عیار قند و عملکرد قند و نسبت برابری زمین بود. نتایج نشان داد که اثر ترکیبهای کشت مخلوط بر اجزای عملکرد و عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک نخود و ماش معنیدار (۰۵/۰≥p) بود. همچنین در مورد صفات مورد مطالعه چغندرقند نیز به جز صفت وزن خشک غده که در سطح احتمال پنج درصد معنی دار بود، سایر صفات در سطح احتمال یک درصد معنی دار بود. نتایج نشان داد، بیشترین عملکرد دانه نخود مربوط به تیمار خالص (C) (با ۲۹۱۲ کیلوگرم در هکتار) بود و بالاترین عملکرد ماش را تیمار خالص (M) (با ۸۳/۱۲۴۷ کیلوگرم در هکتار) به خود اختصاص داد. همچنین در مورد عملکرد غده تر چغندر نیز بالاترین مقدار عملکرد را تیمار خالص ( (S(با ۶۵۲۴۲ کیلوگرم در هکتار) دارا بود. ارزیابی نسبت برابری زمین نشان داد که بالاترین LER را نسبت ۷۵ درصد لگوم (نخود و ماش) و ۲۵ درصد چغندرقند به میزان ۵۳/۱ به خود اختصاص داد و کمترین آن را نسبت ۲۵ درصد لگوم (نخود و ماش) و ۷۵ چغندرقند به میزان ۶۱/۰ دارا بود. بنابراین، می توان نتیجه گرفت که استفاده از نظام کشت مخلوط چغندرقند با لگوم اثربخش بوده و به عنوان راهکار مناسبی در راستای تولید چغندرقند و لگوم نسبت به نظام های تک کشتی می باشد.
Keywords:
Authors
مهدی نصیری محلاتی
گروه اگروتکنولوژی دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
علیرضا کوچکی
گروه اگروتکنولوژی دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
مینا هوشمند
گروه اگروتکنولوژی دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
محمد حسن هاتفی فرجیان
گروه اگروتکنولوژی دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :