تاثیر رفتاردرمانی دیالکتیکی بر تنظیم هیجان، تکانشگری و شاخص توده بدن دختران نوجوان چاق یا دارای اضافه وزن
عنوان مقاله: تاثیر رفتاردرمانی دیالکتیکی بر تنظیم هیجان، تکانشگری و شاخص توده بدن دختران نوجوان چاق یا دارای اضافه وزن
شناسه ملی مقاله: JR_FEYZ-27-3_005
منتشر شده در در سال 1402
شناسه ملی مقاله: JR_FEYZ-27-3_005
منتشر شده در در سال 1402
مشخصات نویسندگان مقاله:
مریم جندقیان - Department of Clinical Psychology, Faculty of Medicine, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, I.R. Iran.
عبداله امیدی - Department of Clinical Psychology, Faculty of Medicine, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, I.R. Iran.
زهرا زنجانی - گروه روان شناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران
حمیدرضا گیلاسی - Department of Biostatistics and Epidemiology, Faculty of Health, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, I.R. Iran.
خلاصه مقاله:
مریم جندقیان - Department of Clinical Psychology, Faculty of Medicine, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, I.R. Iran.
عبداله امیدی - Department of Clinical Psychology, Faculty of Medicine, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, I.R. Iran.
زهرا زنجانی - گروه روان شناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران
حمیدرضا گیلاسی - Department of Biostatistics and Epidemiology, Faculty of Health, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, I.R. Iran.
سابقه و هدف: چاقی دوران نوجوانی علاوه بر سلامتی این دوران، به دلیل اینکه شاخص تعیینکننده چاقی در بزرگسالی می باشد؛ از اهمیت برخوردار است. لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر رفتاردرمانی دیالکتیکی بر تنظیم هیجان، تکانشگری و شاخص توده بدن دختران نوجوان چاق یا دارای اضافه وزن انجام گرفت.
مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی همراه با پیش آزمون- پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه پژوهش شامل دانش آموزان دختر ۱۵–۱۳ سال، دارای اضافه وزن و چاق در شهر کاشان در سال تحصیلی ۹۸–۹۷ بود. از طریق نمونه گیری مبتنی بر هدف ۴۰ نفر انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل تخصیص یافتند. افراد پرسشنامه های تنظیم هیجان و تکانشگری را تکمیل نمودند و شاخص توده بدنی آنها نیز مورد ارزیابی قرار گرفت. گروه مداخله تحت رفتاردرمانی دیالکتیکی قرار گرفتند و گروه کنترل، درمانی دریافت نکردند.
نتایج: رفتاردرمانی دیالکتیکی میانگین نمرات دشواری در تنظیم هیجان (۳۶/۷F=،۰۱/۰P<) و شاخص توده بدن (۱۵/۹F=،۰۰۱/۰P<) را به طور معناداری در مقایسه با گروه کنترل کاهش داد؛ اما میانگین نمرات تکانشگری در گروه درمان تفاوت معناداری با گروه کنترل نداشت (۵۲/۱F= ، ۰۵/۰P>).
نتیجه گیری: با توجه به نتایج ذکر شده میتوان DBT را به عنوان یک رویکرد درمانی موثر برای کاهش دشواری در تنظیم هیجان و شاخص توده بدن در نوجوانان چاق یا دارای اضافه وزن در نظر گرفت.
کلمات کلیدی: Dialectical Behavior Therapy, Emotion Regulation, Impulsivity, Body Mass Index, Obesity, Overweight, رفتار درمانی دیالکتیکی, تنظیم هیجان, تکانشگری, شاخص توده بدن, چاقی, اضافه وزن
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1718915/