نقش تقصیر در احراز رابطه سببیت در مسئولیت مدنی پزشک
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 207
This Paper With 16 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JJFIL-16-1_001
تاریخ نمایه سازی: 29 مرداد 1402
Abstract:
در هماهنگی با رویکرد اصلی سایر نهادهای حقوقی در حفظ نظم جامعه، فلسفه مسئولیت مدنی نیز مبتنی بر جبران خسارت و فراهم نمودن حداکثر امکان اعاده وضع به حالت قبل از ورود ضرر و در نهایت دستیابی به نظم از دست رفته بنا شده است. در تحقق فلسفه مذکور، اهمیت رابطه سببیت از فرط بداهت کمتر مورد توجه قرار گرفته است به نحوی که تصور می شود که اثبات عدم تقصیر باعث انتفای مسئولیت خوانده خواهدبود. صعوبت اثبات تقصیر ناشی از کثرت مجهولات در دعاوی مسئولیت مدنی پزشک و عدم اشراف خواهان دعوی مورد اشاره بر ظرایف صناعت طب – آنگونه که مورد انتظار نیز هست – باعث تمرکز مباحث حول محور تقصیر و غفلت از رکن رابطه سببیت شده است. در نتیجه، این تمرکز موجب افزایش دعاوی مردود مسئولیت مدنی پزشک و اخلال در فلسفه مسئولیت مدنی پزشک شده است. واقعیت این است که در حوزه مسئولیت مورد بحث، تقصیر، یگانه امکان احراز رابطه سببیت نمی باشد و امکان دارد پزشک، حتی بدون ارتکاب تقصیر به سبب ماهیت خاص امر طبابت، مسئول شناخته شود. چنین امری در سوابق فقهی و متون قانونی در دسترس می باشد.این تحقیق از نوع نظری بوده و روش تحقیق به صورت توصیفی و تحلیلی می باشد و روش جمع آوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای است و با مراجعه به اسناد، کتب و مقالات صورت گرفته است.
Keywords:
Authors
فرهاد اسماعیلی
General Counsel Of Tums
حسن پاشازاده
Department of private law, Faculty of law, seminary and political science, Islamic Azad university, Tabriz
مختار نعم
Assistant Professor, Department of Private Law, Tabriz Branch, Islamic Azad University of Tabriz-Iran
رحیم وکیل زاده
Assistant Professor, Department of Jurisprudence and Islamic Law, Tabriz Branch, Islamic Azad University of Tabriz-Iran