شرط توالی در قراردادهای الکترونیکی
عنوان مقاله: شرط توالی در قراردادهای الکترونیکی
شناسه ملی مقاله: JR_JORR-14-3_007
منتشر شده در در سال 1397
شناسه ملی مقاله: JR_JORR-14-3_007
منتشر شده در در سال 1397
مشخصات نویسندگان مقاله:
محمد علی خادمی کوشا - استادیار، پژوهشکده فقه و حقوق پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم، ایران
خلاصه مقاله:
محمد علی خادمی کوشا - استادیار، پژوهشکده فقه و حقوق پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم، ایران
یکی از مسائل و مشکلات مطرح شده در قراردادهای الکترونیکی شرطیت توالی (موالات) بین ایجاب و قبول است. زیرا بر اساس برخی مواد قانونی و آرای فقهی، وجود اتصال بین ایجاب و قبول لازم است و از طرفی در نگاه آغازین چنین به نظر می رسد که بین ایجاب و قبول در قرارداد الکترونیکی فاصله است و شرط توالی در قرارداد الکترونیکی رعایت شدنی نیست. نتیجه فقهی این مقاله پس از بررسی اصل اولی در مورد شرطیت توالی و پیشینه آن، جمع آوری و نقد همه دلیل های شرطیت توالی و تطبیق آنها بر قرارداد الکترونیکی و نیز بررسی وجود موالات و امکان رعایت آن در این نوع قراردادها این است که اولا موالات بین ایجاب و قبول به دلیل کافی نبودن ادله شرطیت ندارد؛ ثانیا اگر هم دلیل های ذکرشده کافی باشد، شامل قرارداد کتبی و الکترونیکی نمی شود؛ ثالثا در قرارداد الکترونیکی حتی از نوع آفلاین بین ایجاب و قبول اتصال وجود دارد یا اتصال پذیر است؛ بنابراین قرارداد الکترونیکی طبق همه آرای فقهی یا محکوم به صحت است یا قابلیت انعقاد آن با رعایت شرط توالی را دارد.
کلمات کلیدی: تجارت الکترونیکی, توالی ایجاب و قبول, قرارداد الکترونیکی, موالات در عقود
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1750407/