CIVILICA We Respect the Science
(ناشر تخصصی کنفرانسهای کشور / شماره مجوز انتشارات از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی: ۸۹۷۱)

واکاوی دلالت فراز «یا من دل علی ذاته بذاته» دعای صباح بر برهان صدیقین

عنوان مقاله: واکاوی دلالت فراز «یا من دل علی ذاته بذاته» دعای صباح بر برهان صدیقین
شناسه ملی مقاله: JR_AHI-1-1_004
منتشر شده در در سال 1401
مشخصات نویسندگان مقاله:

عباس قربانی - استادیار گروه مبانی نظری اسلام دانشگاه تهران
مسلم احمدی - دانشجوی دکتری معارف و اندیشه اسلامی دانشگاه تهران
سیدمجتبی میردامادی - استادیار گروه مبانی نظری اسلام دانشگاه تهران

خلاصه مقاله:
برهان صدیقین به عنوان یکی از مهمترین براهین اثبات حق تعالی با تقریرهای گوناگونی ارائه شده که گوهر مشترک همه آنها رسیدن از مطلق وجود به وجود مطلق است. برخی از حکما در تایید این برهان به فراز «یا من دل علی ذاته بذاته» در دعای صباح استشهاد کرده اند. برای بررسی مسئله تطبیق این فراز بر برهان صدیقین ابتدا به واکاوی متن دعا پرداخته ایم که براین اساس، به نظر می رسد اولا نوع دلالت مذکور در این فراز، دلالت عقلی است و در آن از دو لازم از لوازم عام وجود یعنی مفهوم واقعیت و مفهوم ضرورت ازلی استفاده شده و از وجود خدا، وجوب آن اثبات می شود. در این صورت، مشابه همان بیان مبارک امیرالمومنین؟ع؟خواهد بود که رسیدن از ذات به ذات است. ثانیا با بررسی معانی «باء»، در صورتی می توان این فراز را استشهادی بر برهان صدیقین دانست که سببیت غیرتقدیری از معنای «باء» مورد نظر باشد. در قسمت دوم نیز بر اساس شواهد خارج از متن دعا و باتوجه به فرازهای دیگر ادعیه که مفسر یکدیگر هستند، می توان ادعا کرد که این عبارت، بر برهان صدیقین دلالت می کند. البته نگارنده به این انحصار قائل نبوده و معتقد است نمی توان از معانی محتمل دیگر آن چشم پوشی کرد.

کلمات کلیدی:
برهان صدیقین, ادعیه, دلالت ذات بر ذات, دعای صباح, اصل واقعیت, ضرورت ازلی

صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1768680/