هل اتاک حدیث ضیف ابراهیم المکرمین
شناسه ملی مقاله: HUMANITY08_076
منتشر شده در هشتمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی در سال 1402
سجاد فرهادی کیا - دانش آموخته ی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران - مهندسی راه و ترابری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب
سمیرا فرهادی کیا - پژوهشگر علوم قرآنی، دانش آموخته ی مقطع راهنمایی، مدرسه اتحاد نو، تهران
«بسم الله الرحمن الرحیم» «الم یاتهم نبا الذین من قبلهم قوم نوح وعاد وثمود وقوم ابراهیم واصحاب مدین والموتفکات اتتهم رسلهم بالبینات فما کان الله لیظلمهم ولکن کانوا انفسهم یظلمون» (توبه:۷۰) «وان یکذبوک فقد کذبت قبلهم قوم نوح وعاد وثمود وقوم ابراهیم وقوم لوط» (حج:۴۳-۴۲) «ولقد جاءت رسلنا ابراهیم بالبشری قالوا سلاما قال سلام فما لبث ان جاء بعجل حنیذ فلما رای ایدیهم لا تصل الیه نکرهم واوجس منهم خیفه قالوا لا تخف انا ارسلنا الی قوم لوط وامراته قائمه فضحکت فبشرناها باسحاق ومن وراء اسحاق یعقوب قالت یا ویلتی االد وانا عجوز وهذا بعلی شیخا ان هذا لشیء عجیب قالوا اتعجبین من امرالله رحمت الله وبرکاته علیکم اهل البیت انه حمید مجید فلما ذهب عن ابراهیم الروع وجاءته البشری یجادلنا فی قوم لوط ان ابراهیم لحلیم اواه منیب یا ابراهیم اعرض عن هذا انه قد جاء امر ربک وانهم آتیهم عذاب غیر مردود» (هود: ۷۶- ۷۵- ۷۴- ۷۳- ۷۲- ۷۱- ۷۰- ۶۹) «ونبئهم عن ضیف ابراهیم اذ دخلوا علیه فقالوا سلاما قال انا منکم وجلون قالوا لا توجل انا نبشرک بغلام علیم قال ابشرتمونی علی ان مسنی الکبر فبم تبشرون قالوا بشرناک بالحق فلا تکن من القانطین قال ومن یقنط من رحمه ربه الا الضالون قال فما خطبکم ایها المرسلون قالوا انا ارسلنا الی قوم مجرمین الا آل لوط انا لمنجوهم اجمعین الا امراته قدرنا انها لمن الغابرین» (حجر: ۶۰- ۵۹- ۵۸- ۵۷- ۵۶- ۵۵- ۵۴- ۵۳- ۵۲- ۵۱) «ولما جاءت رسلنا ابراهیم بالبشری قالوا انا مهلکو اهل هذه القریه ان اهلها کانوا ظالمین قال ان فیها لوطا قالوا نحن اعلم بمن فیها لننجینه واهله الا امراته کانت من الغابرین» (عنکبوت: ۳۲-۳۱) «هل اتاک حدیث ضیف ابراهیم المکرمین اذ دخلوا علیه فقالوا سلاما قال سلام قوم منکرون فراغ الی اهله فجاء بعجل سمین فقربه الیهم قال الا تاکلون فاوجس منهم خیفه قالوا لا تخف وبشروه بغلام علیم فاقبلت امراته فی صره فصکت وجهها وقالت عجوز عقیم قالوا کذلک قال ربک انه هو الحکیم العلیم قال فما خطبکم ایها المرسلون قالوا انا ارسلنا الی قوم مجرمین لنرسل علیهم حجاره من طین مسومه عند ربک للمسرفین فاخرجنا من کان فیها من المومنین فما وجدنا فیها غیر بیت من المسلمین وترکنا فیها آیه للذین یخافون العذاب الالیم» (ذاریات: ۳۷- ۳۶- ۳۵- ۳۴- ۳۳- ۳۲- ۳۱- ۳۰- ۲۹- ۲۸- ۲۷- ۲۶- ۲۵- ۲۴) «واتل علیهم نبا ابراهیم اذ قال لابیه وقومه ما تعبدون قالوا نعبد اصناما فنظل لها عاکفین قال هل یسمعونکم اذ تدعون او ینفعونکم او یضرون قالوا بل وجدنا آباءنا کذلک یفعلون قال افرایتم ما کنتم تعبدون انتم وآباوکم الاقدمون فانهم عدو لی الا رب العالمین الذی خلقنی فهو یهدین والذی هو یطعمنی ویسقین واذا مرضت فهو یشفین والذی یمیتنی ثم یحیین والذی اطمع ان یغفر لی خطیئتی یوم الدین رب هب لی حکما والحقنی بالصالحین واجعل لی لسان صدق فی الآخرین واجعلنی من ورثه جنه النعیم واغفر لابی انه کان من الضالین ولا تخزنی یوم یبعثون یوم لا ینفع مال ولا بنون الا من اتی الله بقلب سلیم » (شعراء: ۸۹- ۸۸- ۸۷- ۸۶- ۸۵- ۸۴- ۸۳- ۸۲- ۸۱- ۸۰- ۷۹- ۷۸- ۷۷- ۷۶- ۷۵- ۷۴- ۷۳- ۷۲- ۷۱- ۷۰- ۶۹) «وما کان استغفار ابراهیم لابیه الا عن موعده وعدها ایاه فلما تبین له انه عدو لله تبرا منه ان ابراهیم لاواه حلیم» (توبه:۱۱۴) «قد کانت لکم اسوه حسنه فی ابراهیم والذین معه اذ قالوا لقومهم انا برآء منکم ومما تعبدون من دون الله کفرنا بکم وبدا بیننا وبینکم العداوه والبغضاء ابدا حتی تومنوا بالله وحده الا قول ابراهیم لابیه لاستغفرن لک وما املک لک من الله من شیء ربنا علیک توکلنا والیک انبنا والیک المصیر ربنا لا تجعلنا فتنه للذین کفروا واغفر لنا ربنا انک انت العزیز الحکیم لقد کان لکم فیهم اسوه حسنه لمن کان یرجو الله والیوم الآخر ومن یتول فان الله هو الغنی الحمید» (ممتحنه: ۶- ۵- ۴) «افرایت الذی تولی واعطی قلیلا واکدی اعنده علم الغیب فهو یری ام لم ینبا بما فی صحف موسی وابراهیم الذی وفی» (نجم: ۳۷- ۳۶- ۳۵- ۳۴- ۳۳) «سبح اسم ربک الاعلی الذی خلق فسوی والذی قدر فهدی والذی اخرج المرعی فجعله غثاء احوی سنقرئک فلا تنسی الا ما شاء الله انه یعلم الجهر وما یخفی ونیسرک للیسری فذکر ان نفعت الذکری سیذکر من یخشی ویتجنبها الاشقی الذی یصلی النار الکبری ثم لا یموت فیها ولا یحیی قد افلح من تزکی وذکر اسم ربه فصلی بل توثرون الحیاه الدنیا والآخره خیر وابقی ان هذا لفی الصحف الاولی صحف ابراهیم وموسی » (اعلی: ۱۹- ۱۸- ۱۷- ۱۶- ۱۵- ۱۴- ۱۳- ۱۲- ۱۱- ۱۰- ۹- ۸- ۷- ۶- ۵- ۴- ۳- ۲- ۱) «قل اننی هدانی ربی الی صراط مستقیم دینا قیما مله ابراهیم حنیفا وما کان من المشرکین قل ان صلاتی ونسکی ومحیای ومماتی لله رب العالمین لا شریک له وبذلک امرت وانا اول المسلمین قل اغیر الله ابغی ربا وهو رب کل شیء ولا تکسب کل نفس الا علیها ولا تزر وازره وزر اخری ثم الی ربکم مرجعکم فینبئکم بما کنتم فیه تختلفون وهو الذی جعلکم خلائف الارض ورفع بعضکم فوق بعض درجات لیبلوکم فی ما آتاکم ان ربک سریع العقاب وانه لغفور رحیم» (انعام: ۱۶۵- ۱۶۴- ۱۶۳- ۱۶۲- ۱۶۱) «ان ابراهیم کان امه قانتا لله حنیفا ولم یک من المشرکین شاکرا لانعمه اجتباه وهداه الی صراط مستقیم وآتیناه فی الدنیا حسنه وانه فی الآخره لمن الصالحین ثم اوحینا الیک ان اتبع مله ابراهیم حنیفا وما کان من المشرکین» (نحل: ۱۲۳- ۱۲۲- ۱۲۱- ۱۲۰) «واذ بوانا لابراهیم مکان البیت ان لا تشرک بی شیئا وطهر بیتی للطائفین والقائمین والرکع السجود واذن فی الناس بالحج یاتوک رجالا وعلی کل ضامر یاتین من کل فج عمیق» (حج:۲۷-۲۶) «ما قدروا الله حق قدره ان الله لقوی عزیز الله یصطفی من الملائکه رسلا ومن الناس ان الله سمیع بصیر یعلم ما بین ایدیهم وما خلفهم والی الله ترجع الامور یا ایها الذین آمنوا ارکعوا واسجدوا واعبدوا ربکم وافعلوا الخیر لعلکم تفلحون وجاهدوا فی الله حق جهاده هو اجتباکم وما جعل علیکم فی الدین من حرج مله ابیکم ابراهیم هو سماکم المسلمین من قبل وفی هذا لیکون الرسول شهیدا علیکم وتکونوا شهداء علی الناس فاقیموا الصلاه وآتوا الزکاه واعتصموا بالله هو مولاکم فنعم المولی ونعم النصیر (حج: ۷۸- ۷۷- ۷۶- ۷۵- ۷۴) قد افلح المومنون الذین هم فی صلاتهم خاشعون» (مومنون:۲-۱).