بررسی آگاهی و نگرش پزشکان شهر ساری نسبت به روش درمانی هومیوپاتی (نامه تحقیقی)
عنوان مقاله: بررسی آگاهی و نگرش پزشکان شهر ساری نسبت به روش درمانی هومیوپاتی (نامه تحقیقی)
شناسه ملی مقاله: JR_JMUMS-18-66_014
منتشر شده در در سال 1387
شناسه ملی مقاله: JR_JMUMS-18-66_014
منتشر شده در در سال 1387
مشخصات نویسندگان مقاله:
سکینه شفیعا
ژوبین همتی
لیلا مسکینی
علیرضا خلیلیان
خلاصه مقاله:
سکینه شفیعا
ژوبین همتی
لیلا مسکینی
علیرضا خلیلیان
استفاده از روش های درمانی غیر از روش های روتین در درمان بیماری ها مدت هاست که در بسیاری از کشورها مورد بحث می باشد و با توجه به شواهدی که حاکی از افزایش تقاضای بیماران برای دسترسی به خدمات طب تکمیلی و روی آوردن پزشکان به استفاده از این روش ها در ایران می باشد، جهت ساماندهی به این فعالیت ها داشتن اطلاعات در مورد آگاهی و نگرش پزشکان در خصوص یکی از این روش ها (هومیوپاتی) یک الویت به نظر می رسد.هومیوپاتی به عنوان یکی از رشته های طب تکمیلی از قدمتی دویست ساله برخوردار است. واژه هومیوپاتی از دو کلمه «هومیو» به معنی مشابه و «پاتی» به معنی درمان گرفته شده است و بنابراین هومیوپاتی به معنی مشابه درمانی است. مفهوم این واژه این است که هر عاملی که در یک فرد سالم باعث ایجاد بیماری شود می تواند موجب درمان فردی با همان بیماری گردد.این مطالعه با هدف تعیین میزان آگاهی و نگرش پزشکان شهر ساری نسبت به درمان هومیوپاتی انجام شد. این پژوهش از نوع مطالعه توصیفی می باشد و جامعه پژوهش آن شامل پزشکان شهرستان ساری اعم از پزشکان عمومی، متخصص و فوق تخصص ۳۵۲ نفر بودند که تعداد ۲۲۷ نفر ۶۴.۴۸ درصد در مطالعه شرکت داشتند و ۹۷ نفر ۲۷.۵۵ درصد به صورت عدم همکاری و ۲۸ نفر۷.۹۵ درصد به صورت تکمیل ناقص پرسشنامه در مطالعه شرکت نداشتند.ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه ای مشتمل بر سه قسمت ۱- اطلاعات پایه و عمومی فرد پاسخ دهنده ۲- سوالات سنجش آگاهی ۳- سوالات سنجش نگرش بود. به این ترتیب میزان آگاهی و وضعیت نگرش به طور دقیق مورد سنجش قرار گرفته و در خاتمه اطلاعات بدست آمده از طریق برنامه آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج این تحقیق نشان داد که اکثریت پزشکان شهرستان ساری اعم از عمومی و متخصص نسبت به روش درمانی هومیوپاتی اطلاع چندانی نداشتند. به عنوان مثال از بین کل پاسخ دهندگان که ۲۲۷ نفر بودند ۵۳.۳ درصد آنان آگاهی کم و ۱۷.۲ درصد آنان آگاهی بالایی نسبت به این روش درمانی داشتند علاوه بر آن بین سن افراد و آگاهی آنان نسبت به این روش درمانی خاص ارتباط معنی داری وجود داشت (P<۰.۰۵) به طوری که بیشترین آگاهی در سنین کمتر از ۳۵ سال و کمترین آگاهی در سنین بالای ۵۰ سال مشاهده شد.۴۱.۴ درصد پاسخ دهندگان بر این عقیده بودند که آگاهی و شناخت درستی در مورد هومیوپاتی در بین مردم وجود ندارد.۳۶.۶ درصد افراد موافق شرکت در دوره های آموزشی برای این روش درمانی بودند. در تحقیق انجام شده در مورد مناسب بودن روش هومیوپاتی برای بیمارانی که از طب روتین مایوس شده اند۵۱.۱ درصد افراد پاسخ دهنده نظری نداشتند. در مورد کمتر بودن اثرات جانبی داروهای هومیوپاتی نسبت به داروهای روتین و گران تر بودن داروهای روتین از داروهای هومیوپاتی نیز اکثریت افراد نظری نداشتند. در مورد این سوال که هزینه بالای درمان روتین می تواند از علل گرایش بیماران به روش هومیوپاتی باشد ۴۸ درصد پاسخ دهندگان نظری نداشتند. نتایج کلی این بررسی حاکی از آن است که اکثریت پزشکان شهر ساری نسبت به روش درمانی هومیوپاتی اطلاع چندانی نداشته اما تمایل به فراگیری و آشنایی بیشتر با این رشته را دارند. آنان تمایل داشتند در صورت لزوم با پزشکان متخصص طب مکمل در درمان بیمارانشان همکاری داشته باشند.
کلمات کلیدی: Homeopathy, attitude, knowledge, همیوپاتی، آگاهی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1791780/