دغدغه های نیما
عنوان مقاله: دغدغه های نیما
شناسه ملی مقاله: JR_JLLR-8-14_003
منتشر شده در در سال 1389
شناسه ملی مقاله: JR_JLLR-8-14_003
منتشر شده در در سال 1389
مشخصات نویسندگان مقاله:
خلاصه مقاله:
طرحی که «نیمایوشیج» از «شاعری» ارائه میداد، یک طرح انتزاعی، آکادمیک و گسسته از زندگی و زمانهی او نبود، بلکه طرح زندگی و گزارش احساسات، آرزوها، و آرمانهای مردم معاصرخود بود و از این چشم انداز با سنتهای شاعرانهی سرزمین او هیچگونه همانندی نداشت! پیش از نیما، شیوههای سنتی شعر فارسی «شاعری کردن» را از پیوند با زندگی و واقعیتهای دردناک آن دور کرده بود و آن را در قرنطینه و قرق «قدرت های سیاسی» یا «سرمستیهای صوفیانه» یا «عشقهای آتشناک» و یا «دغدغههای خصوصی شاعران» درآورده بود. یعنی شعر کهن ما بر روی چهار استوانهی اصلی بالا رفته بود و اندیشه های شاعرانه در پیرامون این چهار محور میچرخید: «ممدوح»، «معبود», «معشوق»، و «خود» شاعر. در روزگار نیما نیز موجهترین تفسیرهای شاعری، شعر را وسیلهی تبیین احساسات و عاطفهی درونی شاعر و یا به تعبیر روشنتر آزهای رنگارنگ او میخواندند، و آن را از ورود درعرصه های زندگی اجتماعی منع کرده بودند! هنر بزرگ نیما فرو ریختن این استوانههای دیرپای شعر فارسی و دادن جای آنها به انسان روزگار خود بود. در این مقاله دغدغه های نیما در این زمینه به روش توصیفی بیان خواهد شد.
کلمات کلیدی: شعر, زندگی, انسان, دغدغه, اندیشه
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1808388/