کاربست معانی استعاری حروف در بستر قرآن کریم
عنوان مقاله: کاربست معانی استعاری حروف در بستر قرآن کریم
شناسه ملی مقاله: JR_AAQ-1-2_003
منتشر شده در در سال 1402
شناسه ملی مقاله: JR_AAQ-1-2_003
منتشر شده در در سال 1402
مشخصات نویسندگان مقاله:
مهرداد آقائی - دانشیار زبان و ادبیات عربی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه محقق اردبیلی
حسین حدیدی - هیئت علمی و مدیر گروه زبان و ادبیات عرب دانشگاه پیام نور سازمان مرکزی تهران
خلاصه مقاله:
مهرداد آقائی - دانشیار زبان و ادبیات عربی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه محقق اردبیلی
حسین حدیدی - هیئت علمی و مدیر گروه زبان و ادبیات عرب دانشگاه پیام نور سازمان مرکزی تهران
قرآن کریم به عنوان هسته مرکزی و اصلی دین اسلام و علوم قرآنی دربردارنده معارف و مفاهیم علمی و ادبی است که در میان کتابهای مختلف به عنوان «ام الکتاب» شناخته شده است. علومی همچون صرف، نحو و بلاغت پیدایش و تکامل خود را وامدار قرآن مجید هستند. در این میان، علم بلاغت از جمله دانشهای کاربردی است که با مزیت بخشیدن به سخن و مصونیت آن از برخی اشتباهات به شیوه بیان معانی و به شیوه هماهنگی سخن با موقعیت بیان آن می پردازد. یکی از ابعاد اعجازآمیز این کتاب، کاربرد معانی حروف در آن است. سوالی که این پژوهش در صدد آن است که با روش توصیفی، تحلیلی به آن پاسخ گوید این است که آیا معانی حروف در قرآن کریم همگی حقیقیاند یا مجازی؟ در بررسی این نکته نظر به این بسنده میکنیم که هر کلمه در اصل قرارداد خود برای یک معنای خاص وضع شده است، ولی به دلایل مختلف از جمله معنای مجازی، عرفی، اصطلاحی و غیره برای معانی دیگر نیز به کار گرفته شده است. استعاره یکی از مباحث مهم و ضروری و پرکاربرد در علم بلاغت است. استعاره تبعیه تصریحیه به بررسی معانی حروفی از قبیل حروف جاره، عطف، مشبهه بالفعل و. . . که در معنای اصلی خود بهکار نرفتهاند، میپردازد. کاربرد این نوع استعاره در جای جای قرآن کریم از بسامد بالایی برخوردار است.
کلمات کلیدی: قرآن کریم, بلاغت, استعاره تبعیه تصریحیه, معانی حروف
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1831091/