مولفه های اثرگذار در پیشبرد توسعه مربیگری (کوچینگ) کسب وکارها
عنوان مقاله: مولفه های اثرگذار در پیشبرد توسعه مربیگری (کوچینگ) کسب وکارها
شناسه ملی مقاله: JR_EIR-2-3_002
منتشر شده در در سال 1402
شناسه ملی مقاله: JR_EIR-2-3_002
منتشر شده در در سال 1402
مشخصات نویسندگان مقاله:
حدیث پورجمشیدی - دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دانشکده اقتصاد و کارآفرینی دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
بیژن رضایی - استادیار، گروه مدیریت دانشکده اقتصاد و کارآفرینی دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
نادر نادری - دانشیار، گروه مدیریت و کارآفرینی،دانشکده اقتصاد و کارآفرینی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
خلاصه مقاله:
حدیث پورجمشیدی - دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دانشکده اقتصاد و کارآفرینی دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
بیژن رضایی - استادیار، گروه مدیریت دانشکده اقتصاد و کارآفرینی دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
نادر نادری - دانشیار، گروه مدیریت و کارآفرینی،دانشکده اقتصاد و کارآفرینی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
هدف: مربیگری کسب وکار فرآیندی توسعهدهنده است که در آن یک مربی با صاحبان کسب وکار برای بهبود در عملکرد بهتر و موفقیت در کسب و کارشان همکاری می کند که بیشتر بر نیازها و اهداف کسب وکار تمرکز می کند تا رویکردها و استراتژی های مناسبی را برای دستیابی به اهدافشان تعیین کنند، در این راستا پژوهش حاضر با هدف بررسی مولفههای اثرگذار و میزان اثر آنها در پیشبرد توسعه مربیگری کسب وکارها انجام شد.روش: پژوهش حاضر در زمره تحقیقات توسعهای- کاربردی قرار دارد که با رویکرد کیفی-کمی انجام شد. جامعه مورد مطالعه در بخش کیفی شامل ۲۰ مربی کسب وکار عضو سایت چپتر (نماینده فدراسیون کوچینگ در ایران) بود که دارای مدرک بینالمللی مربیگری بودند و در بخش کمی شامل فعالان عرصه مربیگری بود که طبق آمار وزارت صمت به ارائه خدمات مربیگری میپردازند ( ۳۹۴ نفر) که نمونهای به حجم۲۰۰ نفر از آنان به صورت هدفمند در دسترس در نظر گرفته شد.یافتهها: نتایج پژوهش شامل شناسایی ۳۵ کدباز از مصاحبهها در بخش کیفی بود که در قالب پرسشنامه بین جامعه کمی توزیع گردید و نتایج حاکی از آن است که متغیرهای ارزش آفرینی، ارتقا فرهنگ مربیگری، تبلیغات هدفمند به همراه ارتقا سطح مهارتهای عمومی دارای اثرات مستقیم و غیرمستقیمی بر توسعه مربیگری میباشند و متغیرهای تقویت منافع متقابل مربی و مراجع، تعامل و یکدستی علم و تجربه در بازار مربیگری، ذهنیت سازی مثبت به همراه تعهد به یادگیری بر توسعه مربیگری اثر غیرمستقیم دارند.نتیجه گیری: با توجه به اینکه متغیرهای ارزشآفرینی (۲۳/۰= Beta) و تعامل و یکدستی علم و تجربه (۲۰/۰= Beta) به ترتیب بیشترین میزان اثر را داشتند. میتوان گفت که ارزشهای مربیگری در حقیقت فعالیت های خلاقانه ای است که در زمینه کشف توانایی، انگیزش و توسعه انجام می دهند و امروزه عدم توجه به نقش ترکیبی علم و تجربه در بالندگی و ارتقاء مهارتها و پویایی و چابکی به نحو قابل توجهی کسب وکارها را دچار فرسودگی می کند.
کلمات کلیدی: مربیگری, مربیگری کسب وکار, ارزش آفرینی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1854262/