برآورد مقدار زی توده و اندوخته کربن فرم های مختلف گونه برودار (Quercus brantii Lindl.) در توده جنگلی بلوط بلند دهدز
عنوان مقاله: برآورد مقدار زی توده و اندوخته کربن فرم های مختلف گونه برودار (Quercus brantii Lindl.) در توده جنگلی بلوط بلند دهدز
شناسه ملی مقاله: JR_IJF-8-2_001
منتشر شده در در سال 1395
شناسه ملی مقاله: JR_IJF-8-2_001
منتشر شده در در سال 1395
مشخصات نویسندگان مقاله:
صادق علی نژادی - دانشجوی کارشناسی ارشد اکولوژی جنگل و جنگلشناسی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان
رضا بصیری - عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان
پژمان طهماسبی کهیانی - دانشیار، گروه مرتعداری دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین دانشگاه شهرکرد
یوسف عسکری - دانشجوی دکتری تخصصی جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین دانشگاه شهرکرد
مصطفی مرادی - استادیار، گروه جنگلداری دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء (ص) بهبهان
خلاصه مقاله:
صادق علی نژادی - دانشجوی کارشناسی ارشد اکولوژی جنگل و جنگلشناسی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان
رضا بصیری - عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان
پژمان طهماسبی کهیانی - دانشیار، گروه مرتعداری دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین دانشگاه شهرکرد
یوسف عسکری - دانشجوی دکتری تخصصی جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین دانشگاه شهرکرد
مصطفی مرادی - استادیار، گروه جنگلداری دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء (ص) بهبهان
زی توده و توان ترسیب کربن یکی از مهم ترین مزایای درختان در اکوسیستم جنگلی است. این تحقیق برای برآورد مقدار زی توده اندام هوایی در فرم های تک پایه و جست گروه گونه برودار (Quercus brantii Lindl.) در سطح توده در جنگل های بلوط بلند در نزدیکی دهدز انجام گرفت. ابعاد شبکه ۱۰۰×۱۰۰ متر و نزدیک ترین درخت به نقطه نمونه برداری انتخاب شد. درختان انتخابی باید تمام کلاسه های قطری دانه زاد یا تک پایه و تمام کلاسه های قطر تاجی جست گروه (شاخه زاد) را شامل شود. ۱۸ پایه (به نسبت مساوی تک پایه و جست گروه) انتخاب و پارامترهای کمی آنها ثبت و سپس عملیات قطع و جداسازی انجام گرفت. قسمت های مختلف درختان بلافاصله پس از قطع در عرصه توزین شد و نمونه برداری برای اندازه گیری وزن خشک و مقدار ترسیب کربن انجام گرفت. براساس نتایج بین متوسط زی توده در دو فرم رویشی اختلاف آماری معنی داری وجود نداشت. متوسط زی توده روی زمینی در هر درخت در فرم تک پایه، تقریبا ۲۷۷ و برای فرم جست گروه تقریبا ۲۳۰ کیلوگرم تعیین شد. این مقادیر در توده جنگلی ۲/۱۸ برای فرم تک پایه و ۳/۹ تن در هکتار برای فرم جست گروه برآورد شد. براساس این نتایج، در درختان فرم تک پایه، اندامهای بزرگ (تنه و شاخه اصلی) و در درختان فرم جست گروه اندام های کوچک (شاخه فرعی و کنده) از توان ترسیب کربن بیشتری برخوردارند. همچنین بیشترین مقدار ذخیره کربن در شاخه های اصلی و کمترین آن در برگ ها بود.
کلمات کلیدی: برودار, ترسیب کربن, تک پایه, جست گروه, زی توده
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1873150/