عوامل همگرایی در روابط ایران – سوریه (۲۰۱۳-۱۹۷۹) : مطالعه موردی تحولات اخیر سوریه
عنوان مقاله: عوامل همگرایی در روابط ایران – سوریه (۲۰۱۳-۱۹۷۹) : مطالعه موردی تحولات اخیر سوریه
شناسه ملی مقاله: JR_JPIR-5-18_003
منتشر شده در در سال 1393
شناسه ملی مقاله: JR_JPIR-5-18_003
منتشر شده در در سال 1393
مشخصات نویسندگان مقاله:
خلاصه مقاله:
در این مقاله قصد بررسی عوامل همگرایی ایران و سوریه را داریم که به دو عامل منافع مشترک و دشمن و تهدید مشترک در این مورد میپردازیم و در پایان مقاله به این موضوع میپردازیم که تحولات اخیر سوریه چه تاثیری در این همگرایی داشته است. نکته مهم، همکاری سوریه با جنبشهای آزادی بخش فلسطینی و لبنانی بود که با توجه به رویکرد جدید ایران پس از انقلاب در قبال همگی فلسطین، همگی اینها در پیوند دو کشور پس از ۱۹۷۹ نقش قابل توجهی داشت. روابط ایران و سوریه پس از انقلاب اسلامی ایران به تدریج توسعه یافت و دو کشور عملا به همپیمانان راهبردی مبدل شدهاند. سوریه عالیترین سطح روابط یک کشور عربی با ایران را دارد
کلمات کلیدی: همگرایی, منافع ملی, منافع ملی مشترک
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1891181/