دنیاگرایی از منظر قرآن و عهد عتیق

Publish Year: 1392
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 36

This Paper With 29 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JQST-46-2_004

تاریخ نمایه سازی: 30 دی 1402

Abstract:

منظور از حیات دنیوی در قرآن و عهد عتیق، زندگی این جهانی و خاکی است. هدف تحقیق حاضر، پاسخگویی به این دو مسئله است که رابطه دنیا و آخرت در این دو متن چگونه ترسیم شده و نیز رویکرد این دو، نسبت به حیات دنیوی و نحوه تمتع از آن چیست؟ در قرآن، آخرت، باطن و حقیقت دنیاست و رابطه آن ها را میان اعمال اختیاری انسان در دنیا و سعادت و شقاوت او در آخرت می داند. در عهد عتیق، شواهد صریحی دال بر اثبات جهان ماوراء ماده وجود ندارد و سعادت واقعی انسان در این دنیا رقم خورده و پاداش و جزای انسان نیز مادی و این جهانی است. دل بستگی افراطی به حیات دنیوی و نیز دنیاگریزی در قرآن مطرود بوده و علاقه هدفمند (معتدلانه) نسبت به آن مدنظر است. عهد عتیق، ضمن نکوهش دل بستگی به حیات مادی، با دادن وعده پاداش و جزای مادی، به طور غیرمستقیم روحیه دنیاگرایی را در مخاطبان خود تقویت می کند. دنیاگریزی مطرود و رعایت اعتدال صرفا مربوط به شئون زندگی دنیوی انسان بوده و قوانین وضع شده از جانب شریعت، بیشتر در جهت تحقق سعادت غایی بشر در زمین و نیز تامین حقوق شایسته انسان ها است.

Keywords:

آخرت , حیات دنیوی , دنیا , دنیاگریزی , رویکرد اعتدالی , علاقه افراطی به حیات دنیوی

Authors

مجتبی زروانی

نویسنده مسئول، دانشیار گروه ادیان و عرفان دانشگاه تهران

منیره علی اصغری

کارشناس ارشد ادیان و عرفان دانشگاه تهران