رسم اجازه نویسی در سنت تعلیمی هنرخوشنویسی عثمانی: تحلیل ساختار و محتوای اجازه نامه ها
عنوان مقاله: رسم اجازه نویسی در سنت تعلیمی هنرخوشنویسی عثمانی: تحلیل ساختار و محتوای اجازه نامه ها
شناسه ملی مقاله: JR_JHIC-49-2_001
منتشر شده در در سال 1395
شناسه ملی مقاله: JR_JHIC-49-2_001
منتشر شده در در سال 1395
مشخصات نویسندگان مقاله:
فریبا پات - استادیارگروه تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی، دانشگاه الزهرا
خلاصه مقاله:
فریبا پات - استادیارگروه تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی، دانشگاه الزهرا
در سنت تعلیمی خوشنویسی عثمانی رسمی وجود داشته که به «اجازه نامه»، «اذن نامه» یا «اهلیت نامه» شناخته می شود. این رسم ظاهرا فقط در خوشنویسی عثمانی رواج داشت. بر اساس این رسم شاگرد قطعه ای را به خط نسخ، ثلث یا نستعلیق می نوشت و آن را به رویت استاد یا استادانی می رساند و استادان نیز غالبا با خطی موسوم به «خط اجازه» و با الفاظی به عربی آن را تایید می کردند. افزون بر بررسی مفهوم اجازه و خاستگاه آن در این سنت تعلیمی، پژوهش درباب ساختار و محتوای اجازه نامه ها و شناخت خط موسوم به خط اجازه، اندازه اجازه نامه ها، عبارت های اجازه و محل رقم اجازه برای شناخت بهتر این رسم لازم است که این نوشتار آن را بر عهده دارد.
کلمات کلیدی: سنت تعلیمی خوشنویسی, اجازه نویسی, اجازه نامه, اذن نامه, اهلیت نامه, خط اجازه
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1892759/