خلاء نظریه انتخاب عمومی در قوانین نظارتی ایران

Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 83

This Paper With 24 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

IICMOCONF09_110

تاریخ نمایه سازی: 8 بهمن 1402

Abstract:

نظارت واژه ای پیشینی در قاموس هستی است. پایداری آسمانها توسط ستون هایی که دیده نمی شوند کنترل و الگوهای نامرئی دیگر شیوه رشد و نمو گیاهان و حیات نباتی و جانوری را تحت کنترل قرارداده اند. هیچ فرآیند هدفمندی بدون کنترل به تامین مقصد و هدف مورد نظر منتهی نمی شود. اگر کنترل نباشد آدمی نمی تواند موفقیت را در رفتار مطلوب استمرار بخشد و یا از تکرار موقعیتهای نامطلوب جلوگیری نماید کنترل به مجموعه فعالیت هایی اطلاق میشود که با هدف تضمین موفقیت یک رفتار معین انجام می پذیرند هر چه اهمیت یک رفتار بیشتر باشد. اقدامات کنترلی آن با دقت افزونتری تدوین و اجرا می شود تا در نتیجه، ضریب اطمینان رفتار تا سرحد امکان ارتقاء پاید حکومت مهمترین رفتاری است که افراد یک جامعه انسانی بدان مبادرت می ورزند این رفتار سیاسی - عقیدتی حامل و معرف تمامی داشته های مادی و معنوی یک ملت بشمار می رود. حکومت آئینه ای است که در آن یک نسل میتواند آنیه خویش را به تماشا بنشیند و به آینده خوشبین شود یا از آنچه بدان مبتلا خواهد شد. بیمناک گردد. حکومت بدون کنترل زوال مردم را در پی داشته و حاکمیت بدون در نظر گرفتن دیدگاه مردم بی معنی است. در این سطح از اهمیت رفتار حکومتی تفاوت چندانی بین کنترل ضعیف و نیم بند و عدم کنترل نباید قائل شد. سامانه کنترل در نظام سیاسی باید در نهایت دقت و قدرت تدوین و اجرا شود. پیش از هر چیز هنر حکومت در این خلاصه می شود که بدوا اقتصاد و معیشت قاطبه مردم را به سامان برساند و پس از آن بتواند به پرورش تمایلات معنوی هیات جامعه اهتمام نماید. به نظر، وقوع تمام و کمال این دو شرط مقدماتی برای معرفی تهییج و ترغیب پذیرش تفکری است که حکومت داعیه دار آن است خواهد بود؛ بدون حاکمیت نه این حاصل شود و نه آن عاید ایران از دیرباز مورد توجه قدرتهای استعماری بوده و پس از پیروزی انقلاب اسلامی و اعلام مواضع ضد استعماری و استقلال طلبانه این توجه افزایش بی سابقه ای یافته اما با این وجود تدوین نظام کنترل دقیق، موثر مدون و جامع در مجموعه قوانین نظارتی به طور قابل توجهی مغفول مانده است. برآیند تمامی تلاشهای دستگاه های نظارتی پیش بینی شده در ایران در بسیاری موارد فاقد ضمانت اجرا و توان تخصصی بوده و نتوانسته کارکرد عناصر حکومتی در قوه مقننه، قوه مجربه و قوه قضائیه را به استانداردهای مورد انتظار نزدیک سازد رحیمی مقدم و همکاران، ۱۴۰۱)

Authors

ناصر شریفیان

دانشجوی دکتری گرایش حقوق جزاوجرم شناسی