بینامتنیت دعای پنجاهم صحیفه سجادیه و قرآن
عنوان مقاله: بینامتنیت دعای پنجاهم صحیفه سجادیه و قرآن
شناسه ملی مقاله: JR_QSF-13-52_003
منتشر شده در در سال 1401
شناسه ملی مقاله: JR_QSF-13-52_003
منتشر شده در در سال 1401
مشخصات نویسندگان مقاله:
کیوان احسانی - استادیار دانشگاه اراک
نوال حزباوی - دانشجوی دکتری دانشگاه اراک
خلاصه مقاله:
کیوان احسانی - استادیار دانشگاه اراک
نوال حزباوی - دانشجوی دکتری دانشگاه اراک
بینامتنی یکی از رویکردهای مورد توجه در پژوهش های دهه اخیر در عرصه ادبیات است. بینامتنی، نظریه ای است که به بررسی رابطه بین دو متن می پردازد. قرآن کریم که در راس میراث دینی قرار دارد، همواره سرچشمه اقتباس بسیاری از متون ادبی و دینی بوده است و صحیفه سجادیه که از آن به «اخت القرآن» تعبیر می شود، مفاهیم و تعابیر قرآنی بسیاری در آن تجلی یافته است. پژوهش حاضر به بررسی رابطه بینامتنی قرآن و فرازهای دعای پنجاهم صحیفه سجادیه پرداخته و با روش توصیفی- تحلیلی به این نتیجه دست یافته است که بین آیات قرآن و کلام امام سجاد(ع) پیوند دوسویه و رابطه تنگاتنگی وجود دارد. امام(ع) در طول این دعا، از انواع بینامتنی ساختاری، مضمونی و واژگانی بهره برده اند به گونه ای که قرآن در درخواست هایشان تجلی یافته است و ساختار کلام او در این دعا، بیشتر از نوع بینامتنی مضمونی و نوع رابطه آن، از نوع نفی متوازی است.
کلمات کلیدی: بینامتنیت", قرآن", امام سجاد(ع)", دعای پنجاهم", ", صحیفه سجادیه"
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1904023/