ظرفیت سنجی شاهنامه فردوسی برای یک نظریه امنیت

Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 34

This Paper With 20 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

JR_SMP-11-1_002

تاریخ نمایه سازی: 27 بهمن 1402

Abstract:

تحقیق حاضر درصدد پاسخ به این پرسش است که امنیت چگونه محقق می شود و راه حل آن در چیست؟ پاسخ این پرسش از طریق یکی از مهم ترین منابع فارسی انجام شد. یک نظریه و مکتب امنیتی از عناصر و مولفه های مختلفی تشکیل شده است؛ اما غالبا هفت عنصر و مولفه از اهمیت بیشتری برخوردار هستند، این مولفه ها عبارتند از: مفهوم امنیت، ابعاد امنیت، مرجع امنیت، سطح امنیت، دوست و دشمن امنیت، روش های تحصیل امنیت و راهکارهای استراتژیک امنیتی. روش این فهم از طریق شیوه تطبیق آن براساس چهار محور واژگان مستقیم، واژگان ضمنی و التزامی، مفاهیم مخالف و دلالت های سیاقی و معنایی انجام شد. فردوسی شاهنامه را با پرسش درباره چگونگی پیدایش حکمرانی آغاز می‎کند تا هدف و محور اصلی کتابش را نشان دهد. از این رو، محور بنیادین شاهنامه، نظام سیاسی و چگونگی ظهور و سقوط آن است. پس، موضوع اصلی با این نگاه در شاهنامه امنیت است. امنیت فردی از یک سو با فرد و حاکم شکل می گیرد و از سوی دیگر امنیت به معنای حفظ حکومت از شر خارجی یا دشمنان خارجی است.

Authors

سید سجاد آل سیدغفور

دکتری، گروه علوم سیاسی، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی؛ و عضو انجمن مطالعات سیاسی حوزه، قم، ایران.

مراجع و منابع این Paper:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :
  • قرآن کریم ...
  • نهج البلاغه ...
  • احمدی، حمید؛ حسنی باقری شریف آباد، مهدی (۱۳۸۹). خرد سیاسی ...
  • ادیب برمند، عبدالعلی (۱۳۷۹). به پیشگاه فردوسی. تهران: شباویز ...
  • اسپریگنز، توماس (۱۳۷۷). فهم نظریه های سیاسی. ترجمه فرهنگ رجایی. ...
  • اسلامی ندوشن، محمدعلی (۱۳۴۹). زندگی و مرگ پهلوانان در شاهنامه، ...
  • اشپولر، بارتولد (۱۳۷۹). تاریخ ایران در نخستین قرون اسلامی. ترجمه ...
  • الیاده، میرچا (۱۳۶۲). چشم اندازهای اسطوره. ترجمه جلال ستاری. تهران: ...
  • اصیل، حجت الله (۱۳۷۱). آرمانشهر در اندیشه ایرانی. تهران: نشر ...
  • بیهقی، ابوالفضل (۱۳۸۳). تاریخ بیهقی. تصحیح علی اکبر فیاض؛ به ...
  • پرهام، باقر (۱۳۷۳). با نگاه فردوسی: مبانی نقد خرد سیاسی ...
  • جوانشیر، ف.م. (۱۳۵۹). بحثی در محتوای سیاسی شاهنامه فردوسی. تهران: ...
  • حسینی، سیدرضا (۱۳۵۱). مکتب های ادبی. تهران: نیل، ج۱ ...
  • حمیدیان، سعید (۱۳۸۳). درآمدی بر اندیشه و هنر فردوسی. تهران: ...
  • رجایی، فرهنگ (۱۳۷۲). تحول اندیشه سیاسی شرق باستان. تهران: قومس ...
  • رزمجو، حسین (۱۳۶۸). انسان آرمانی و کامل. تهران: امیرکبیر ...
  • رنجبر، احمد (۱۳۶۳). جاذبه های فکری فردوسی. تهران: امیرکبیر ...
  • زرین کوب، عبدالحسین (۱۳۸۱). نامورنامه درباره فردوسی و شاهنامه. تهران: ...
  • صفا، ذبیح الله (۱۳۶۳). حماسه سرایی در ایران. تهران: امیرکبیر ...
  • صفا، ذبیح الله (۱۳۸۷). حماسه سرایی در ایران. تهران: امیرکبیر ...
  • کسرایی، محمدسالار (۱۳۸۶). اندیشه سیاسی فردوسی. علوم سیاسی، ۴(۷): ۲۱۳-۲۳۴ ...
  • لک زایی، نجف (۱۳۸۵). اصول رهیافت امنیتی پیامبر در قرآن ...
  • لک زایی، نجف (۱۳۹۳). امنیت متعالیه. سیاست متعالیه، ۲(۵): ص۷-۲۸ ...
  • مجلسی، محمدباقر (۱۳۶۲). بحار الانوار. تهران: دارالکتب الاسلامیه، ج۷۸ ...
  • مختاریان، بهار (۱۳۸۹). درآمدی بر ساختار اسطوره ای شاهنامه. تهران: ...
  • منشادی، مرتضی (۱۳۸۹). پیوند اسطوره و سیاست در شاهنامه: تلاش ...
  • مول، ژان (۱۳۶۹). دیباچه شاهنامه فردوسی. تهران: جیبی ...
  • ناجی، محمد (۱۳۹۰). اندیشه سیاسی فردوسی. فرهنگ پژوهش، شماره ۲: ...
  • هیلنز، جان (۱۳۸۱). شناخت اساطیر ایران. ترجمه ژاله آموزگار و ...
  • نمایش کامل مراجع