کنترل و پایش ردپای کربن گامی در راستای توسعه پایدار شهری (نمونه مورد مطالعه: شهر تبریز)
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 90
This Paper With 17 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_GERAZ-13-1_006
تاریخ نمایه سازی: 5 اسفند 1402
Abstract:
سوختهای فسیلی به همراه محلهای دفن پسماند شهری منابع اصلی انتشار گازهای گلخانهای هستند. مطالعات نشان میدهد که یکی از موثرترین راه ها برای کاهش CO۲در جو، افزایش فضای سبز در شهرها است. هدف از این مطالعه، محاسبه و برآورد سرانه فضای سبز موردنیاز برای جذب ردپای کربن حاصل از مصرف سوختهای فسیلی و محل دفن زبالهها است. محاسبه انتشار گازهای گلخانهای از محل دفن زباله برای اولین بار در برنامهریزی شهری ایران مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته است. این پژوهش، به لحاظ هدف، کاربردی و به لحاظ روش، توصیفی - تحلیلی می باشد. دادههای موردنیاز این پژوهش از گزارشهای مربوط به مصرف سوختهای فسیلی و محل دفن زباله شهر تبریز به دست آمد. همچنین، از روش برآورد ارائه شده توسط وزارت نفت ایران برای محاسبه غیرمستقیم انتشار گازهای گلخانهای و مدل ریاضی طراحی شده توسط آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده برای تخمین حجم گاز تولیدی از محل لندفیلها استفاده شد. یافتهها نشان داد که حجم دیاکسیدکربن انتشاریافته از مصرف سوختهای فسیلی و محل دفن زباله در سالهای ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۸، به ترتیب ۵۸۵۰۳۶۳، ۵۰۸۹۰۹۴، ۲۸۳۹۸۱۹، ۲۲۰۶۲۲۵، ۲۳۵۵۱۵۶ و ۲۷۶۳۰۱۰ تن بوده است. محاسبه ردپای کربن نشان داد که سرانه فضای سبز موردنیاز برای جذب آن، ۹۴۳ مترمربع می باشد. اما حقابه زیست محیطی موردنیاز برای تامین آب این مقدار از فضای سبز باتوجه به بحران آبی موجود، وجود ندارد. بر همین اساس و با درنظرگرفتن پیشنهادهای بین المللی، لازم و ضروری است که بر روی انرژیهای تجدیدپذیر به ویژه انرژی خورشیدی و بادی در راستای کاهش انتشار گازهای گلخانهای به ویژه دیاکسیدکربن، سرمایهگذاری گردد. همچنین، ناوگان حملو نقل عمومی هیبریدی باید جایگزین خودروهای بنزینی و گازوئیلی گردد.
Keywords:
Authors
احسان خدادادی
گروه برنامهریزی شهری و منطقهای، دانشکده برنامهریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
ایرج تیموری
گروه برنامهریزی شهری و منطقهای، دانشکده برنامهریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
اکبر اصغری زمانی
گروه برنامهریزی شهری و منطقهای، دانشکده برنامهریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :