تباین و تنش در ساختار شعر «نشانی»
عنوان مقاله: تباین و تنش در ساختار شعر «نشانی»
شناسه ملی مقاله: JR_PERLIT-47-192_006
منتشر شده در در سال 1383
شناسه ملی مقاله: JR_PERLIT-47-192_006
منتشر شده در در سال 1383
مشخصات نویسندگان مقاله:
خلاصه مقاله:
از جمله شعرهای سهراب سپهری که بسیار مورد توجه منتقدان و محققان ادبی قرار گرفته، شعر «نشانی» است که نخستین بار در کتاب حجم سبز منتشر گردید. رضا براهنی در کتاب طلا در مس و سیروس شمیسا در کتاب نقد شعر سپهری قرائتهای نقادانهای از این شعر به دست دادهاند. وجه اشتراک این دو قرائت، استناد به مفاهیم و مصطلحات عرفانی برای رمزگشایی از معنای شعر «نشانی» است. در مقاله حاضر، رهیافت دیگری برای نقد این شعر اختیار شده است که معنای شعر را در درجه نخست در متن شعر و نه در زمینهای عرفانی خارج از شعر میجوید. به این منظور، در این مقاله ابتدا آرای نظریهپردازان فرمالیسم (شکل مبنایی در نقد ادبی) به اجمال معرفی شده و سپس شعر «نشانی» با به کارگیری رهیافت فرمالیستی و به ویژه با استناد به مفهوم تباین و تنش در ساختار شعر نقد شده است. در این نقد، استدلال گردیده است که میتوان «نشانی» را متنی قائم به ذات فرض کرد و صناعات ادبی این شعر را در چارچوب ساختار تنشآمیز آن مورد تحلیل قرار داد.
کلمات کلیدی: نقد ادبی, فرمالیسم, عوامل برون متنی, انسجام, وحدت انداموار, متناقضنما, تباین و تنش, نقد عینیت مبنا
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1925531/