مروری بر سنتز و شناسایی پیونده کوپلیمر دسته ای پلی تتراهیدروفوران پلی اتیلن گلیکول
عنوان مقاله: مروری بر سنتز و شناسایی پیونده کوپلیمر دسته ای پلی تتراهیدروفوران پلی اتیلن گلیکول
شناسه ملی مقاله: JR_BSPR-13-4_006
منتشر شده در در سال 1402
شناسه ملی مقاله: JR_BSPR-13-4_006
منتشر شده در در سال 1402
مشخصات نویسندگان مقاله:
عباس کبریت چی - عضو هیئت علمی/دانشگاه جامع امام حسین (ع)
حسین کریمی شهماروندی - دانشگاه جامع امام حسین (ع)/ دانشکده و پژوهشکده فنی و مهندسی/گروه مهندسی شیمی
میلاد قانع - دانشگاه جامع امام حسین (ع)/دانشکده و پژوهشکده فنی و مهندسی/گروه مهندسی شیمی
خلاصه مقاله:
عباس کبریت چی - عضو هیئت علمی/دانشگاه جامع امام حسین (ع)
حسین کریمی شهماروندی - دانشگاه جامع امام حسین (ع)/ دانشکده و پژوهشکده فنی و مهندسی/گروه مهندسی شیمی
میلاد قانع - دانشگاه جامع امام حسین (ع)/دانشکده و پژوهشکده فنی و مهندسی/گروه مهندسی شیمی
امروزه مواد پلیمری به دلیل برخورداری از خواص متنوع، هزینه بری کم و تولید انبوه و آسان، کاربردهای گسترده و متعددی یافته اند. کوپلیمر دست های پلی تتراهیدروفوران پلی اتیلن گلیکول (TPEG) جزء پیش پلیمرها و پیش ساز های پلی یورتان ها هستند. پیونده این کوپلیمر با خاصیت انعطاف پذیری باعث افزایش انعطاف پذیری، افزایش ازدیاد طول و در نتیجه ارتقای خواص پلی یورتان می شود. در کار حاضر، سنتز پلی اتر به روش واپلیمرشدن شیمیایی از مواد اولیه پلیمری مرور شده است. TPEG پلی اتری پایانیافته با هیدروکسیل است که از مواد اولیه پلی تتراهیدروفوران(PTHF) و پلی اتیلن گلیکول (PEG) در مجاورت کاتالیزگر اسیدی (سولفوریک اسید) با واکنش واپلیمرشدن شیمیایی سنتز می شود. سنتز دارای دو مرحله همزمان واپلیمرشدن پلی تتراهیدروفوران با کاتالیزگر اسیدی و سپس جفت شدن محصول واپلیمرشدن با پلی اتیلن گلیکول است. عواملی مانند زمان و دمای واکنش، وزن مولکولی و نسبت مولی واکنش دهنده ها و غلظت کاتالیزگر اسیدی بر وزن مولکولی و بازده محصول اثرگذار است. در این کوپلیمر دست های تتراهیدوفوران قطعه نرم کوپلیمر و دسته های اتیلن اکسید قطعه سخت کوپلیمر را تشکیل می دهند. نسبت قطعه نرم به قطعه سخت این پلیمر نقش مهمی در تعیین خواصی همانند گرانروی، چگالی و دمای انتقال شیشه ای (Tg) دارد. شناسایی این پلیمر با استفاده از آزمون های مختلف از جمله طیف سنجی زیرقرمز تبدیل فوریه (FTIR)، تجزیه گرماوزن سنجی (TGA)، گرماسنجی پویشی تفاضلی (DSC)، طیف سنجی رزونانس مغناطیسی هسته ای کربن (۱۳C NMR) و پروتون (۱H NMR) انجام می شود. پژوهش ها نشان می دهد، کوپلیمر حاصل از نوع دسته ای تصادفی است. دمای انتقال شیشه ای و ذوب TPEG به ترتیب برابر ۷۳/۵- و ℃ ۸/۷۴ است.
کلمات کلیدی: واپلیمرشدن, واپلیمرشدن شیمیایی, کوپلیمر بلوکی, پلی اتر خاتمه یافته با هیدروکسیل, TPEG
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1952169/