تاثیر پروبیوتیک مولتی بهسیل و پری بیوتیک بهسام بر عملکردهای تغذیه، میزان انرژی اتلافی و نرخ ترشح آمونیاک و اوره در نوزادان ماهی آمور (Ctenophryngodon idella)
عنوان مقاله: تاثیر پروبیوتیک مولتی بهسیل و پری بیوتیک بهسام بر عملکردهای تغذیه، میزان انرژی اتلافی و نرخ ترشح آمونیاک و اوره در نوزادان ماهی آمور (Ctenophryngodon idella)
شناسه ملی مقاله: JR_JANB-4-2_001
منتشر شده در در سال 1397
شناسه ملی مقاله: JR_JANB-4-2_001
منتشر شده در در سال 1397
مشخصات نویسندگان مقاله:
سمیرا جعفریان - گروه شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، سیستان و بلوچستان
جواد قاسم زاده - گروه شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، سیستان و بلوچستان
حجت الله جعفریان - گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد، گلستان
خلاصه مقاله:
سمیرا جعفریان - گروه شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، سیستان و بلوچستان
جواد قاسم زاده - گروه شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، سیستان و بلوچستان
حجت الله جعفریان - گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد، گلستان
این مطالعه برای ارزیابی تاثیر پری بیوتیک بهسام و پروبیوتیک تجاری مولتی بهسیل بر میزان ترشح آمونیاک، اوره و اتلاف انرژی در نوزادان ماهی آمور (Ctenophryngodon idella) انجام شد. سه سطح از بهسام و بهسیل (۲۰۰، ۴۰۰ و ۶۰۰ میلی گرم در کیلوگرم از جیره) در جیره های آزمایشی، مکمل سازی و برای تغذیه نوزادان ماهی آمور (وزن اولیه ۱/۱۰ ± ۲/۶۲۵ میلی گرم) استفاده شد. آزمایش در قالب یک طرح کاملا تصادفی انجام شد. در پایان آزمایش، وزن نهایی ماهیان، نسبت کارایی پروتئین و چربی نوزادان ماهیان آمور تغذیه شده با سطوح مختلف بهسام و بهسیل در مقایسه با گروه شاهد تفاوت معنی داری با شاهد داشت (۰۵/۰p<). همچنین نتایج به روشنی نشان داد که سطوح مختلف بهسام و بهسیل تاثیرات مفیدی را در میزان آمونیاک و اوره دفعی از نوزادان ماهی و نرخ انرژی اتلافی در تیمارهای آزمایشی در مقایسه با گروه شاهد داشت. حداقل آمونیاک و اوره در تیمار بهسام ۶۰۰ و حداکثر اتلاف انرژی از طریق ترشح آمونیاک اوره در شاهد بود، اما حداقل انرژی اتلافی به وسیله آمونیاک و اوره در تیمار بهسام ۶۰۰ به دست آمد. کل انرژی اتلافی از طریق نیتروژن متابولیک (آمونیاک و اوره) و درصد انرژی اتلافی به انرژی خورده شده در تیمارهای آزمایشی پری بیوتیکی و پروبیوتیکی در مقایسه با شاهد کاهش یافت. حداکثر مصرف انرژی در گروه شاهد به دست آمد، ولی در تیمارهای آزمایشی کاهش یافت و حداقل آن در تیمار بهسام ۶۰۰ به دست آمد. این مطالعه روشن کرد که سطوح مختلف بهسام و بهسیل در پرورش اولیه نوزادان ماهی آمور تاثیرات متفاوتی را بر عملکرد تغذیه، ترشح آمونیاک، اوره و انرژی اتلافی در این ماهی دارد.
کلمات کلیدی: پروبیوتیک, پری بیوتیک, ماهی آمور (Ctenophryngodon idella), ترشح آمونیاک, اتلاف انرژی, مصرف انرژی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/1991165/