توزیع درآمد در ایران با استفاده از شاخص های جینی و اتکینسون در سال های ۱۳۸۰ تا ۱۳۹۲
عنوان مقاله: توزیع درآمد در ایران با استفاده از شاخص های جینی و اتکینسون در سال های ۱۳۸۰ تا ۱۳۹۲
شناسه ملی مقاله: JR_QJERP-23-74_003
منتشر شده در در سال 1394
شناسه ملی مقاله: JR_QJERP-23-74_003
منتشر شده در در سال 1394
مشخصات نویسندگان مقاله:
سید شمس الدین حسینی
خلاصه مقاله:
سید شمس الدین حسینی
مقدمه
دبررسی توزیع شخصی درآمد طی سال های ۱۳۸۰ تا ۱۳۹۲ ش، در دو جامعه شهری و روستایی ایران، با استفاده از شاخص های جینی و اتکینسون موضوع مقاله حاضر است. این دو شاخص اصول دالتون (ویژگی-های مطلوب شاخص توزیع درآمد) را نقض نمی کنند و در مقایسه با سایر شاخص های توزیع درآمد از دقت بالاتری برخوردارند. ضریب جینی اگرچه متداول ترین شاخص اندازه گیری توزیع درآمد است ولی از آنجا که نسبت به توزیع درآمد در طبقات میانی درآمد حساس تر است، نمی تواند بین دو الگوی متفاوت توزیع درآمد مثل زمانی که دو منحنی لورنز همدیگر را قطع می کنند، تمایز قائل شود. بنابراین، استفاده از شاخص اتکینسون که برگرفته از تابع رفاه اجتماعی است و به واسطه امکان انتخاب پارامتر می تواند نابرابری را در طبقات مختلف درآمدی جامعه اندازه گیری کند، مکمل محاسبه ضریب جینی است. نتایج محاسبه دو شاخص یادشده نشان می دهد نابرابری درآمد هم در جامعه شهری و هم در جامعه روستایی ایران، در دوره بررسی شده، کاهش یافته است. البته نابرابری توزیع درآمد در جامعه شهری ایران نسبت به جامعه روستایی کمتر است و با تاکید بر طبقات درآمدی بالاتر در شهر و روستا، نابرابری بیشتر می شود. نابرابری در هر دو جامعه شهری و روستایی و همه طبقات درآمدی، از سال ۱۳۸۹ش، کاهش پایداری داشته است و در سال ۱۳۹۰ این افت محسوس تر است که با توجه به اصل افزایش یکسان درآمد (اصل سوم دالتون)، دلیل این امر می تواند پرداخت یکسان یارانه نقدی ماهیانه به میزان ۴۵۵۰۰۰ ریال، به صورت سرانه به خانوارهای ایرانی، پس از اجرای قانون هدفمندسازی یارانه ها قلمداد شود.
کلمات کلیدی: Income Distribution, Gini Coefficients, Atkinson Index, Dalton Principles, Subsidy Reform, Iran., توزیع درآمد, ضریب جینی, شاخص اتکینسون, اصول دالتون, هدفمندسازی یارانه ها, ایران.
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/2022687/