اثربخشی روش تدریس معکوس بر خلاقیت و درگیری تحصیلی دانش آموزاندوره اول متوسطه در درس علوم تجربی
عنوان مقاله: اثربخشی روش تدریس معکوس بر خلاقیت و درگیری تحصیلی دانش آموزاندوره اول متوسطه در درس علوم تجربی
شناسه ملی مقاله: NCSEC03_081
منتشر شده در سومین همایش ملی آموزش علوم تجربی در سال 1402
شناسه ملی مقاله: NCSEC03_081
منتشر شده در سومین همایش ملی آموزش علوم تجربی در سال 1402
مشخصات نویسندگان مقاله:
رفیق حسنی - دانشیار، گروه علوم تربیتی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران .
شبنم عثمانی - دانشجوی دکتری، مدیریت آموزشی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سنندج، ایران
خلاصه مقاله:
رفیق حسنی - دانشیار، گروه علوم تربیتی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران .
شبنم عثمانی - دانشجوی دکتری، مدیریت آموزشی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سنندج، ایران
هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی روش تدریس معکوس بر خلاقیت و درگیری تحصیلی دردانش آموزان بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون با دو گروه آزمایش و کنترل بود جامعه آمار ی، کلیه دانش آموزان دختر پایه نهم دوره اول متوسطه شهر سنندج در سال تحصیلی ۱۴۰۳ -۱۴۰۲ می باشد؛ که از میان آنها، ۶۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه های خلاقیت وکیلی و امینی ۱۳۹۰ ودرگیری تحصیلی ریو و تسینگ ۲۰۱۱ استفاده شد که در ابتدا به عنوان پیش آزمون بر روی هر دو گروهآزمایش و گواه اجرا شد. سپس گروه آزمایش طی ۸ جلسه تحت یادگیری معکوس؛ و گروه گواه تحت روشیادگیری سنتی در درس علوم تجربی پایه نهم قرار گرفتند. بعد از اتمام جلسات، برای هر دو گروه پس آزموناجرا شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (تحلیل کوواریانس) تحلیل شدند. یافته های حاصلنشان دادند که یادگیری معکوس بر خلاقیت دانش آموزان و همچنین درگیری تحصیلی آنها موثر بوده است.تدریس به روش یادگیری معکوس، میزان خلاقیت دانش آموزان و درگیری تحصیلیشان را بیشتر می کند.
کلمات کلیدی: تدریس معکوس، خلاقیت، درگیری تحصیلی، علوم تجربی.
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/2024981/