بررسی الگوی پراکنش گیاه دارویی تشنهداری (Scophularia striata Boiss) و تنوع گونهای در ارتفاعات مختلف منطقه سیاه کوه دهلران
عنوان مقاله: بررسی الگوی پراکنش گیاه دارویی تشنهداری (Scophularia striata Boiss) و تنوع گونهای در ارتفاعات مختلف منطقه سیاه کوه دهلران
شناسه ملی مقاله: JR_CSR-6-1_005
منتشر شده در در سال 1403
شناسه ملی مقاله: JR_CSR-6-1_005
منتشر شده در در سال 1403
مشخصات نویسندگان مقاله:
فاطمه بیدرنامنی - گروه زراعت و اصلاح نباتات، پژوهشکده کشاورزی، پژوهشگاه زابل، زابل، ایران
زینب محکمی - گروه زراعت و اصلاح نباتات، پژوهشکده کشاورزی، پژوهشگاه زابل، زابل، ایران
بهمن فاضلی نسب - گروه زراعت و اصلاح نباتات، پژوهشکده کشاورزی، پژوهشگاه زابل، زابل، ایران
محمدعلی کریمیان - گروه زراعت و اصلاح نباتات، پژوهشکده کشاورزی، پژوهشگاه زابل، زابل، ایران
خلاصه مقاله:
فاطمه بیدرنامنی - گروه زراعت و اصلاح نباتات، پژوهشکده کشاورزی، پژوهشگاه زابل، زابل، ایران
زینب محکمی - گروه زراعت و اصلاح نباتات، پژوهشکده کشاورزی، پژوهشگاه زابل، زابل، ایران
بهمن فاضلی نسب - گروه زراعت و اصلاح نباتات، پژوهشکده کشاورزی، پژوهشگاه زابل، زابل، ایران
محمدعلی کریمیان - گروه زراعت و اصلاح نباتات، پژوهشکده کشاورزی، پژوهشگاه زابل، زابل، ایران
گیاه تشنهداری با نام علمی Scophulari striata از تیره گل میمون، به عنوان ضدعفونیکننده در مناطق غربی کشور کاربردهای فراوانی دارد. الگوی پراکنش گیاه تشنهداری و تنوع گونهای با هدف تعیین الگوی پراکنش مناسب برای نمونهبرداری و تعیین عوامل محیطی موثر بر تنوع گونهای گیاهان دارویی در سال ۱۳۹۹ در منطقه سیاهکوه شهرستان دهلران ارزیابی شد. نمونه برداری به طور تصادفی مطابق الگوی w در سه طبقه ارتفاعی (۶۰۵-۲۰۵، ۱۰۰۵-۶۰۵ و ۱۴۰۵-۱۰۰۵ متر) و دو جهت شرقی و غربی انجام گردید. توزیع فضایی با استفاده از شاخص های پراکنش، مدل های تیلور، ایوائو و شاخصهای تنوع بررسی گردید. نتایج نشان داد بیشترین مقدار ضریب تیلور و ایوائو در ارتفاع ۱۰۰۵-۶۰۵ متر و جهت غربی منطقه سیاهکوه به ترتیب تیلور ۱/۰۵ و ۱/۰۶ و ایوائو ۱/۱۸ و ۱/۱۷ بود که با توجه به R۲ و P بهدستآمده از ارتفاع ۱۰۰۵- ۶۰۵ متر، مدل ایوائو بهتر از مدل تیلور دادهها را برازش کرد. مقادیر سایر شاخصها نشان داد که بیشترین مقدار ضرایب مربوط به ارتفاع ۶۰۵-۲۰۵ متر و جهت غربی بود. همچنین بین مقادیر شاخص های تنوع در سه طبقه ارتفاعی و دو جهت شرقی و غربی تفاوت معنی داری وجود داشت (۰/۰۵>p). بیشترین مقادیر شاخص شانون-وینر برای ارتفاع ۲۰۵-۶۰۵ متر و کمترین آن برای ارتفاع ۱۰۰۵-۱۴۰۵ متر به ترتیب ۱/۲۳ و ۰/۷۶ مشاهده شد. نتایج نشان داد که الگوی پراکنش گیاه دارویی تشنهداری در شاخص های مختلف تجمعی بود و با افزایش ارتفاع از سطح دریا پراکنش تصادفی، تنوع گونهای گیاهان کاهش و میزان یکنواختی افزایش یافت.
کلمات کلیدی: ایوائو, پلات, ترانسکت, تیلور, شانون- وینر
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/2030910/