اثرات به کارگیری سطوح مختلف کیتوزان در جیره غذایی بر عملکرد برخی از شاخص های ایمنی و دفاع ضد اکسایشی میگوی وانامی (Litopenaeus vannamei)
عنوان مقاله: اثرات به کارگیری سطوح مختلف کیتوزان در جیره غذایی بر عملکرد برخی از شاخص های ایمنی و دفاع ضد اکسایشی میگوی وانامی (Litopenaeus vannamei)
شناسه ملی مقاله: JR_JANB-10-1_004
منتشر شده در در سال 1403
شناسه ملی مقاله: JR_JANB-10-1_004
منتشر شده در در سال 1403
مشخصات نویسندگان مقاله:
سعید دیانی - گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، گلستان
ولی الله جعفری - گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، گلستان
رقیه صفری - گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، گلستان
سید حسین حسینی فر - گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، گلستان
خلاصه مقاله:
سعید دیانی - گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، گلستان
ولی الله جعفری - گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، گلستان
رقیه صفری - گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، گلستان
سید حسین حسینی فر - گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، گلستان
هدف از انجام این تحقیق، مشاهده اثرات به کارگیری کیتوزان بر عملکرد شاخص های ایمنی و دفاع ضد اکسایشی در میگوی وانامی (Litopenaeus vannamei) بود. به این منظور، تعداد ۱۸۰ قطعه میگوی وانامی با میانگین وزن حدود ۴ گرم تهیه و به مدت ۲ هفته برای سازگاری با شرایط آزمایش نگهداری شدند. این پژوهش با ۴ گروه که هر گروه سه تکرار، شامل جیره پایه صفر (شاهد)، ۱ گرم (تیمار ۱)، ۲ گرم (تیمار ۲) و ۴ گرم (تیمار ۳) کیتوزان به ازای کیلوگرم خوراک به صورت طرح کاملا تصادفی، به مدت ۸ هفته انجام شد. در انتهای دوره، شاخص های ایمنی و ضد اکسایشی سرم اندازه گیری شدند. شاخصهای ایمنی از قبیل لایزوزیم و ایمونوگلوبولین سرم افزایش معنی داری در مقایسه با گروه شاهد داشتند (۰۵/۰p<)؛ به طوری که در مورد آنزیم لایزوزیم بیشترین مقدار مربوط به تیمار ۲ و در مورد ایمونوگلوبولین بیشترین مقدار در تیمار ۱ مشاهده شد. فعالیت ضد اکسایشی سرم از قبیل سوپراکسید دیسموتاز (در تیمارهای ۱ و ۲) و کاتالاز (در تیمارهای ۱، ۲ و ۳) نسبت به گروه شاهد افزایش معنی داری داشت (۰۵/۰p<). همچنین، نتایج سنجش شاخص های بیوشیمیایی سرم نشان داد که فقط در مورد آنزیم ALP تیمارها نسبت به گروه شاهد، اختلاف معنی دار داشتند (۰۵/۰p<) و بیشترین مقدار مربوط به تیمار ۳ بود. در آنزیم های AST و ALT اختلاف معنی دار نبود (۰۵/۰p>). نتایج این پژوهش حاکی از اثرات مثبت کیتوزان بر شاخص های ایمنی در میگوی وانامی است. لذا می توان استفاده از کیتوزان را به عنوان محرک ایمنی و طبیعی برای پرورش میگوی وانامی توصیه کرد.
کلمات کلیدی: کیتوزان, ایمنی, ایمونوگلوبین, آنتی اکسیدانی, میگوی وانامی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/2031693/