تاثیر دو نوع تمرین تناوبی بر رابطه بین آمادگی قلبی-عروقی و نشانگرهای زیستی آتروژنیک با فشارخون در زنان دارای اضافه وزن و چاق
عنوان مقاله: تاثیر دو نوع تمرین تناوبی بر رابطه بین آمادگی قلبی-عروقی و نشانگرهای زیستی آتروژنیک با فشارخون در زنان دارای اضافه وزن و چاق
شناسه ملی مقاله: JR_OEPPA-16-4_006
منتشر شده در در سال 1402
شناسه ملی مقاله: JR_OEPPA-16-4_006
منتشر شده در در سال 1402
مشخصات نویسندگان مقاله:
مریم نظری - گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
وازگن میناسیان - گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
سیلوا هوسپیان - مرکز تحقیقات متابولیک کبد، مرکز آموزشی درمانی کودکان امام حسین (ع)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
خلاصه مقاله:
مریم نظری - گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
وازگن میناسیان - گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
سیلوا هوسپیان - مرکز تحقیقات متابولیک کبد، مرکز آموزشی درمانی کودکان امام حسین (ع)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
زمینه و هدف: چاقی و به ویژه چاقی نواحی مرکزی بدن به عوامل خطرزا در بیماری های قلبی-عروقی همچون فشار خون و هایپرلیپیدمی وابسته است. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه فشار خون با سطوح سرمی سالوسین بتا، پروتئین شبه آنژیوپویتین نوع۳، نیمرخ لیپیدی و شاخص های آنتروپومتریک در پی هشت هفته تمرینات تناوبی با شدت های متفاوت در زنان دارای اضافه وزن و چاق بود. مواد و روش ها: در این تحقیق ۳۰ زن غیرفعال در سه گروه ده نفری به شکل هدفمند تقسیم شدند: گروه کنترل (میانگین سنی ۷/۲۸ سال kg/m۲, ۲۹/۳± ۴۲/۳۰=شاخص توده بدنی)؛ گروه تمرین تناوبی با شدت متوسط (میانگین سنی ۲/۳۰ سال kg/m۲, ۷۵/۳±۱۹/۳۱=شاخص توده بدنی) و گروه تمرین تناوبی با شدت زیاد (میانگین سنی ۹/۲۸ سال kg/m۲, ۸۳/۳ ±۱۷/۳۰=شاخص توده بدنی). آزمودنی های گروه های تمرینی، به مدت هشت هفته در تمرینات تناوبی رکاب زدن با شدت های متفاوت شرکت داشتند. نمونه گیری ۴۸ ساعت پیش از اولین جلسه تمرینی برای اندازه گیری مقادیر اولیه و ۴۸ ساعت پس از آخرین جلسه تمرین به منظور اندازه گیری تغییرات صورت گرفت و با روش الایزا مقادیر سرمی سالوسین بتا و پروتئین شبه آنژیوپویتین نوع۳ تعیین شد. از آزمون های تحلیل واریانس عاملی و ضریب همبستگی پیرسون برای بررسی داده استفاده شد. نتایج: یافته های همبستگی بین متغیرها نشان دهنده وجود همبستگی مثبت و معناداری میان فشار خون و پروتئین شبه آنژیوپویتین نوع۳، دور کمر، نسبت دور کمر به دور باسن، سالوسین بتا و همبستگی وارونه و معناداری میان فشار خون و لیپوپروتئین های با چگالی بالا بود. پس از هشت هفته تمرین تناوبی، نتایج حاصل از آزمون تحلیل واریانس عاملی حاکی از کاهش معنادار سطوح پروتئین شبه آنژیوپویتین نوع۳، سالوسین بتا، تری گلیسیرید، وزن، دور کمر، نسبت دور کمر به قد، شاخص توده بدنی، فشار خون سیستولی و افزایش معنادار سطوح لیپوپروتئین های پرچگال در گروه های تمرینی است، اما در سطوح سرمی لیپوپروتئین های کم چگال و مقادیر مربوط به فشار خون دیاستولی و نسبت دور کمر به دور باسن تغییر معناداری متعاقب مداخلات تمرینی مشاهده نشد. نتیجه گیری: انجام تمرینات تناوبی که از شدت کافی برخوردار باشند، با بهبود ترکیب بدنی و کاهش برخی پروتئین های سرمی مرتبط با فشار خون می تواند در بهبود سطح سلامت افراد موثر باشد.
کلمات کلیدی: فعالیت ورزشی, پروتئین شبه آنژیوپویتین نوع ۳, سالوسین بتا, چاقی
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/2046369/