ارتباط سبک دلبستگی با وابستگی متقابل در همسران بیماران مبتلا به مصرف مواد تحت درمان نگهدارنده
عنوان مقاله: ارتباط سبک دلبستگی با وابستگی متقابل در همسران بیماران مبتلا به مصرف مواد تحت درمان نگهدارنده
شناسه ملی مقاله: JR_IJPN-12-2_007
منتشر شده در در سال 1403
شناسه ملی مقاله: JR_IJPN-12-2_007
منتشر شده در در سال 1403
مشخصات نویسندگان مقاله:
حمیده عظیمی لولتی - Mazandaran University of Medical Sciences
حجت الله ولی پور - Mazandaran University of Medical Sciences
یدالله جنتی - Mazandaran University of Medical Sciences
علی اصغر ، نادی قرا - Mazandaran University of Medical Sciences
آذر رمضانی - Mazandaran University of Medical Sciences
مریم رستم وند - Mazandaran University of Medical Sciences
خلاصه مقاله:
حمیده عظیمی لولتی - Mazandaran University of Medical Sciences
حجت الله ولی پور - Mazandaran University of Medical Sciences
یدالله جنتی - Mazandaran University of Medical Sciences
علی اصغر ، نادی قرا - Mazandaran University of Medical Sciences
آذر رمضانی - Mazandaran University of Medical Sciences
مریم رستم وند - Mazandaran University of Medical Sciences
مقدمه: اعتیاد پدیده ای آسیب زننده به اقتصاد، سلامتی و بنیان خانواده ها می باشد. اعضای خانواده های فاقد روابط صمیمی والدین- فرزندان و پیوندهای ایمن تمایل به مصرف مواد بیشتری دارند. از پیامدهای زندگی با افراد معتاد، وابستگی متقابل همسران می باشد. این مطالعه با هدف تعیین رابطه سبک دلبستگی و وابستگی متقابل همسران بیماران مبتلا به مصرف مواد تحت درمان نگهدارنده طراحی گردید.
روش کار : این مطالعه توصیفی همبستگی در سال ۱۴۰۰ روی ۹۸ نفر از همسران بیماران مبتلا به مصرف مواد تحت درمان نگهدارنده مراجعه کننده به درمانگاه ترک اعتیاد بیمارستان روان پزشکی زارع ساری به صورت تصادفی ساده، انجام شد. ابزارهای مورد استفاده مقیاس دلبستگی بزرگسالان کولینز و رید و پرسشنامه وابستگی متقابل اسپن و فیشر بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار spss-۲۲ و روش های آماری توصیفی و استنباطی (کای اسکوئر، t مستقل، من ویتنی، آنالیزواریانس، کروسکال والیس و رگرسیون خطی) استفاده گردید.
یافته ها: یافته ها نشان داد میانگین و انحراف معیار سبک دلبستگی ایمن ۲/۲۱±۱۱/۸۸، ناایمن۲/۶۰±۱۲/۱۱، دوسویه همسران بیماران مبتلا به مصرف مواد ۴/۵۰±۱۱/۷۱ و وابستگی متقابل ۱۲/۰۰±۶۰/۶۵ بود. نتایج ضریب همبستگی جزئی نشان داد بین وابستگی متقابل با دلبستگی ناایمن همبستگی منفی(P<۰.۰۵ r=۰.۲۲) و بین وابستگی متقابل با دلبستگی دوسویه-اضطرابی همبستگی مثبت وجود داشت (P<۰.۰۵ r=۰.۴۹۶). نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد برای پیش بینی وابستگی متقابل از سبک های دلبستگی تنها سبک دلبستگی دوسویه-اضطرابی به طور معنی داری میتواند ۳۱درصد تغییرات وابستگی متقابل همسران بیماران معتاد تحت درمان نگهدارنده را پیش بینی کند و همچنین وابستگی متقابل در همسران بیماران مبتلا به مصرف مواد با مدت زمان مصرف مواد، رتبه تولد و تجربه وقایع فشارزا در ۶ ماه اخیر ارتباط معنی داری داشت.
نتیجه گیری: وابستگی متقابل با سبک دلبستگی ارتباط معنی داری داشت و باید همراه با بیماران معتاد به همسران انان و به ویژه همسرانی که دلبستگی دوسویه اضطرابی دارند به منظور پیشگیری از وابستگی متقابل توجه بیشتری نمود. توصیه می شود برای تحقیقات آتی، با عنایت به ریشه های فرهنگی تاریخی جامعه ایرانی، پژوهش حاضر در شهرهای دیگر هم انجام گردد تا اثر تفاوت های فرهنگی خانواده ها هم مورد بررسی قرار گیرد.
کلمات کلیدی: Attachment styles, Interdependence, Spouses, Drug use, Maintenance therapy., سبک های دلبستگی, وابستگی متقابل, همسران, سوءمصرف مواد مخدر, درمان نگهدارنده.
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/2057516/