سخن سردبیر
عنوان مقاله: سخن سردبیر
شناسه ملی مقاله: JR_EIAP-7-14_001
منتشر شده در در سال 1395
شناسه ملی مقاله: JR_EIAP-7-14_001
منتشر شده در در سال 1395
مشخصات نویسندگان مقاله:
عبدالرسول سلمان ماهینی - دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
خلاصه مقاله:
عبدالرسول سلمان ماهینی - دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
در یکی از سخنان سردبیر گذشته، به نقل از دانیل لوزیک، در تعریف اجتماعی شدن یک مسئله (که در اینجا البته مسئله محیط زیست است)، چهار شرط به قرار زیر شمرده شد: ۱. دارای شرایط منفی باشد (برای مردم زحمت ایجاد کند، مسائلی مانند خشونت، آلودگی ها، سرطان ها)، ۲. پدیده ای جدی، شایع و گسترده باشد (به عبارتی در کنار منفی بودن، تعداد بسیاری از افراد را درگیر کند، مانند بیکاری اکثر فارغ التحصیلان رشته های محیط زیست، منابع طبیعی و کشاورزی)، ۳. امید خوش بینانه به ارایه راه حل برای آن وجود داشته باشد، و ۴. امکان تغییر منطقی آن وجود داشته باشد (بحث هزینه- فایده تغییر و اجرای راه حل ها، منطقی باشند). در این سخن بیان می شود که متاسفانه بسیاری از مسائل محیط زیستی نظیر ریزگردها، افت سطح آب های زیرزمینی و کاهش آب های سطحی و مهاجرت ناشی از آن، آلودگی آب ها، خاک، هوا و منظر و آلودگی صوتی هم اکنون در بسیاری از مکان های زیست ایرانیان دارای دو شرط اول شده اند. از این رو، هم اکنون لازم است متخصصان محیط زیست پاپیش گذاشته و با ارایه راه حل های منطقی و علمی امید را به جامعه بازگردانند و حساسیت مردم را به رصد این مشکلات و مشاهده تغییرات مثبت و منفی آن ها بالاتر برند. از دیگر شروط موفقیت براساس الگوی فوق، مسئله هزینه فایده و امکان تغییر منطقی است. امروزه خوشبختانه متخصصان محیط زیست با دانش اقتصاد محیط زیست می توانند در این خصوص ایفای نقش کنند. البته، داشتن نگاه درازمدت پیش شرط موفقیت در این راه است، چرا که در نمونه های بسیاری طبیعت به ما آموخته است که در برابر فشارها و تغییرات در درازمدت پاسخ مثبت یا منفی نشان می دهد. از این رو، باید هم زمان به ترویج نگاه بلندمدت نگری و سودهای دراز مدت به جای لحظه ای زیستن و نگاه کوتاه مدت پرداخت. نقش سازمان های مردم نهاد، صدا و سیما و متخصصان و علاقمندان به محیط زیست در ترویج این جهان بینی بسیار پررنگ خواهد بود. از سوی دیگر باید توجه داشت که متخصصان محیط زیست در خصوص تغییرات پیشنهادی باید بسیار باشهامت باشند. به عبارت دیگر، متخصصان محیط زیست باید دارای این صفات باشند: کنشگر آینده ساز یا تعامل گرا، قانع نبودن به وضعیت گذشته، حال یا آینده امور، بلکه طراحی آینده مطلوب و سپس سرمایه گذاری بر روی راه های ایجاد آن. اگر این ویژگی ها در متخصصان و فعالان محیط زیست وجود نداشته باشد و یا کم رنگ باشد، به راحتی می توان آینده نامطلوبی برای محیط زیست تصور نمود. با اقتباس از پوپر در کتاب «زندگی سراسر حل مسئله است»، باید توجه داشته باشیم که پیشرفت یک قانون طبیعی نیست، یعنی این که پیشرفت هایی که توسط یک نسل به دست آمده ممکن است توسط نسل دیگر بر باد رود. در اینجاست که شهامت و اصرار بر اصول علمی جایگاه خود را می یابد. چه بسا پیشنهادهای متخصصان محیط زیست و رشته های مرتبط با طبیعت شامل رها کردن یک روستا، تغییر مکان یک سد، بلا استفاده نمودن یک جاده، متوقف کردن فعالیت های کشاورزی در یک دشت بزرگ و یا کشت محصولاتی دیگر باشد که با عادات کنونی مردم و نظرات مسولان اجرایی در تضاد است. متخصصان محیط زیست در این جا نقش دیده بان هایی را دارند که از حساسیت زیادی نسبت به وقوع انواع مشکلات برخوردارند و از این رو، باید بدون نگرانی و البته به شکل منضبط و موثر این آگاهی ها را منتقل کنند. دانش کنونی نشان می دهد دست برداشتن از برخی فعالیت های مضر کنونی از نظر سود به هزینه در دراز مدت به سود انسان و طبیعت خواهد بود.
کلمات کلیدی: محیط زیست
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/2059486/