بررسی تاثیر آموزش مثبت اندیشی بر کیفیت زندگی همسران جانبازان دچار استرس پس از سانحه
عنوان مقاله: بررسی تاثیر آموزش مثبت اندیشی بر کیفیت زندگی همسران جانبازان دچار استرس پس از سانحه
شناسه ملی مقاله: JR_JPSMH-18-4_007
منتشر شده در در سال 1403
شناسه ملی مقاله: JR_JPSMH-18-4_007
منتشر شده در در سال 1403
مشخصات نویسندگان مقاله:
علی مشکین یزد - Ph.D. in nursing education, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University ofMedical Sciences, Mashhad, Iran
سیده سارا رضازاده شجاعی - Department of Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Mashhad Medical Science, Islamic Azad University, Mashhad, Iran
پروانه سودمند - Ph.D. in Nursing Education, Department of Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Mashhad Medical Science, Islamic Azad University, Mashhad, Iran
خلاصه مقاله:
علی مشکین یزد - Ph.D. in nursing education, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University ofMedical Sciences, Mashhad, Iran
سیده سارا رضازاده شجاعی - Department of Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Mashhad Medical Science, Islamic Azad University, Mashhad, Iran
پروانه سودمند - Ph.D. in Nursing Education, Department of Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Mashhad Medical Science, Islamic Azad University, Mashhad, Iran
مقدمه : مراقبت از جانباز مبتلا به استرس پس از سانحه، می تواند ابعاد مختلف زندگی همسران و کیفیت زندگی آنان را تحت تاثیر قراردهد. مهارت مثبت اندیشی شامل آموزش فکر کردن به صورت متفاوت، هم درباره حوادث و داشته های مثبت و هم درباره حوادث و داشته های منفی و ارزش نهادن به این داشته ها است. این پژوهش با هدف تعیین تاثیر آموزش مثبت اندیشی بر کیفیت زندگی همسران جانبازان دچار اختلال استرس پس از سانحه انجام شد.
مواد و روش ها : این مداخله به صورت کارآزمایی میدانی تصادفی شده بر روی ۶۰ نفر از از همسران جانبازان دچار استرس پس از سانحه انجام شد. نمونه پژوهش با تخصیص تصادفی به دو گروه مداخله (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) تقسیم شدند. پرسشنامه ی کیفیت زندگی (SF-۳۶) توسط مراقبین، قبل، بعد و دوماه پس از آموزش تکمیل گردید. مداخله شامل آموزش مثبت اندیشی در ۸ جلسه بود. داده ها با آزمون های تی زوجی، من ویتنی و کای اسکوئر در سطح معناداری ۰/۰۵ مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت.
یافته ها: بین گروه ها در ابتدای مطالعه تفاوت آماری معنی داری از نظر ویژگی های دموگرافیک و ابعاد هشت گانه کیفیت زندگی مشاهده نشد. در گروه مداخله، میانگین نمره کلی کیفیت زندگی در مرحله قبل از مداخله ۱۱/۰ ± ۷۹/۲ به ۱۱/۱ ± ۸۷/۴ در مرحله بعد از مداخله و ۸/۶ ± ۹۵/۸ در مرحله دو ماه بعد تغییر یافت که از گروه کنترل به طور معنی داری در سطح (p <۰/۰۰۵) بیشتر بود.
بحث و نتیجه گیری: با توجه به موثر بودن آموزش مثبت اندیشی بر کیفیت زندگی همسران جانبازان دچار استرس پس از سانحه توصیه می شود برنامه های مبتنی بر مثبت اندیشی را به منظور ارتقا کیفیت زندگی آن ها به کار ببرند.
کلمات کلیدی: Optimism, Quality of Life, Post-Traumatic, Stress Disorder., مثبت اندیشی, کیفیت زندگی, اختلال استرس پس از سانحه
صفحه اختصاصی مقاله و دریافت فایل کامل: https://civilica.com/doc/2062692/