بررسی نسبت علوم انسانی با هویت زن و خانواده ایرانی

هویت دارای ابعاد مختلفی است و مهم ترین بعد آن هویت فردی و اجتماعی است. جهت نقش پذیری و رسیدن به حقوق واقعی در اجتماع شناخت این هویت ها ضرورت دارد. زنان به عنوان اساسی ترین عناصر بنیادین جامعه، نقشی بسیار تعیین کننده در انگیزش ها، خیزش ها و شکل گیری شخصیت و رفتار جامعه خود دارند. افراد جامعه هر کدام در نقش و جایگاه خود در زمینه های تربیتی توسط زن رشد می کنند و نقش های اجتماعی خود را انتخاب می کنند. نوع رنگ و لعاب این نقش ها ارتباط مستقیمی با نقش مادر بودن و همسر بودن زن دارد. در جامعه ی ما با تاکید بر ارزش و جایگاه زن به عنوان ابتدایی ترین الگو، این نقش برجسته شده است و همان گونه که در دین و آیین ما به گونه های مختلف به آن پرداخته شده است از سوی مسئولان کشور مخصوصا رهبر بزرگوار انقلاب بارها به صورت ویژه مد نظر بوده است و همواره اشاره شده است که نقش زن ایرانی در رشد و انسجام شخصیت افراد جامعه انکارناپذیر و یکی از ابزارهای مهم تربیتی است. انسان الگوطلب است، به دنبال الگوها حرکت می کند، می آموزد، تقلید می کند و به آن ها دل می بندد و چگونه بودن خود را رقم می زند. عناصر انسانی پیرامون او مثل والدین، مربیان، شخصیت ها (هنری، ورزشی، علمی، فرهنگی، سیاسی و ...) می توانند الگوی فرد در مراحل مختلف زندگی قرار بگیرند. این الگوها نقش تربیتی مهمی دارند. زیرا اگر ضعیف و دروغین بوده، یا دچار انحراف باشند نقش تخریبی غیر قابل جبرانی را در ساختار روانی و شکل گیری شخصیت انسان خواهند داشت. در این پژوهش برآنیم به جایگاه واقعی علوم انسانی در جامعه و تاثیر آن بر زن و خانواده ایرانی بپردازیم و بررسی نماییم که علوم انسانی تا چه اندازه می توانند بر شکل گیری هویت زن، خانواده و جامعه ای ایرانی موثر باشند.

Keywords:

علوم انسانی , هویت زن , خانواده ایرانی , عناصر انسانی