مطالعه تطبیقی تربیت کودک از دیدگاه اسلام و روان شناسی غرب

تربیت لازمه ی جدایی ناپذیر زندگی انسان هاست، چنانچه می توان گفت زندگی از گهواره تا گورش جلوه ای از تربیت است. انسان فقط در پرتو تربیت است که می تواند به عنوان موجودی هدفمند به آرمان های خود دست یافته ودر نهایت باعث رشد ظرفیت های وجودی خویش شود؛ از این رو این امر هم درجوامع غربی و هم درجوامع اسلامی بسیار مهم و ضروری است. پژوهش حاضرکه به روش تحلیلی انجام شده است درصدد این است که به بررسی تطبیقی تربیت فرزند در اسلام و روان شناسی غرب پرداخته و به تفاوت ها وشباهت های این دونوع سبک تربیتی پی برده و درنهایت بتواند ازمطالعه تطبیقی این دو به دیدگاهی درست وکامل در رابطه با تربیت صحیح فرزند دست یابد. هدف تحقیق در این مقاله بررسی شیوه ها، اصول و مبنای تربیتی اسلام بر اساس آیات قرآن کریم و روایات ائمه معصوم(ع) و مطابقت این مضامین با شیوه ها و مبانی تربیتی غرب با محوریت نظریه های دانشمندان غربی است. یافته های این پژوهش نشان می دهدکه در تربیت اسلامی، تمام ابعاد وجودی انسان برای رسیدن به کمال و عبودیت در نظرگرفته می شود و در آن، خود انسان موضوعیت دارد و این هویت اوست که موردتوجه قرار می گیرد و تلاش تربیتی برای رشد آن است؛ حال آنکه در تربیت غیراسلامی جامعه موضوعیت دارد و تلاش، برای رسیدن به قدرت می باشد وحلقه فراموش شده در این تربیت «خود انسان» است.

Keywords:

تربیت , فرزند , اسلام , غرب