برنامه ریزی شهری تاب آور مدل سازی و اولویت بندی راهکارها برای کاهش آسیب پذیری و افزایش انطباق پذیری

شهرها به عنوان کانونهای اصلی فعالیتهای انسانی با چالشهای فزاینده ای ناشی از تغییرات اقلیمی، رشد سریع جمعیت و توسعه ناپایدار مواجه هستند. این پژوهش با هدف ارایه چارچوبی جامع برای برنامه ریزی شهری تاب آور، به مدلسازی و اولویت بندی راهکارهای کاهش آسیب پذیری و افزایش انطباق پذیری شهری می پردازد. با استفاده از مرور نظام مند ادبیات و تحلیل کیفی-کمی منبع منتخب Elsevier، چهار بعد کلیدی تاب آوری شهری شامل ابعاد اکولوژیکی، زیرساختی، اجتماعی و نهادی شناسایی شدند. یافته ها نشان میدهد که راهکارهای موثر تاب آوری نیازمند تلفیق فناوریهای نوین مانند هوش مصنوعی و یادگیری ماشین، مشارکت اجتماعی و حکمرانی یکپارچه هستند. همچنین، اولویت بندی راهکارها باید مبتنی بر ویژگیهای محلی و با استفاده از مدلهای چند معیاره صورت گیرد. این پژوهش چارچوبی عملیاتی برای برنامه ریزان و مدیران شهری ارایه میکند که میتواند به کاهش آسیب پذیری و افزایش انطباق پذیری شهرها در برابر مخاطرات کمک کند.

Keywords:

تاب آوری شهری , کاهش آسیب پذیری , انطباق پذیری , مدل سازی چند معیاره , برنامه ریزی شهری , عدالت محیطی