بررسی مجموعه به روایت یک شاهد عینی: نقش آزاده اخلاقی به عنوان ابزاری برای آگاهی جمعی

این پژوهش با هدف بررسی مجموعه ی عکاسی «به روایت یک شاهد عینی» اثر آزاده اخلاقی، به عنوان ابزاری برای آگاهی بخشی جمعی، صورت گرفته است. تمرکز اصلی تحقیق بر تحلیل چگونگی بازنمایی تاریخ و حافظه ی جمعی در قالب تصویر و نقش مخاطب در فرایند درک و بازتولید آن است. مبنای نظری پژوهش، نظریه یادگیری اجتماعی آلبرت بندورا است که شامل چهار مولفه ی توجه، حفظ ذهنی، بازتولید رفتاری و انگیزش می باشد. از آنجا که آثار اخلاقی بازسازی هایی بصری از لحظات حساس تاریخی با مشارکت چهره های معاصر هستند، این پژوهش کوشیده است میزان تاثیرگذاری این تصاویر را بر آگاهی مخاطبان ارزیابی کند. روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی و با استفاده از ابزار پرسشنامه در میان ۱۰۰ نفر از دانشجویان هنر و جامعه شناسی در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد انجام شده است. نتایج به دست آمده نشان می دهد که عناصر بصری مجموعه نه تنها در جلب توجه و برانگیختن حافظه جمعی موثر بوده اند، بلکه در ایجاد انگیزش برای بازاندیشی در تاریخ نیز نقشی جدی ایفا کرده اند. یافته ها همچنین حاکی از آن است که مخاطبان آثار را صرفا به مثابه بازنمایی گذشته تلقی نکرده اند، بلکه با آن به عنوان محرکی برای تامل اجتماعی و هویتی مواجه شده اند. این امر تاییدی است بر توانایی زبان تصویر در ایفای نقش آموزشی، انتقادی و آگاهی بخش در زمینه حافظه تاریخی.

Keywords:

آزاده اخلاقی , آگاهی جمعی , حافظه , آلبرت بندورا , جامعه شناسی هنر , بازتولید رفتاری