جایگاه آموزش و پرورش در توسعه پدافند غیرعامل

بشر در طول زندگی خود همواره با حوادث طبیعی مانند، سیل، زلزله و یا حوادث غیر طبیعی مانند جنگ، آلودگی هوا و غیره روبرو بوده است در پیش گرفتن اقدامات دفاعی توسط انسان سبب دفع یا کاهش میزان خسارت یا تهدید می شد. در عصر حاضر اقدامات پدافندی و تاکید بر پدافند غیرعامل به عنوان مجموعه اقداماتی که مستلزم به کارگیری جنگ افزار نیست از ضروریات هر کشور است. کشور ایران با توجه به موقعیت ژئوپلیتیکی مهم خود و وقوع انقلاب اسلامی در آن پیوسته از جانب کشورهای غربی مورد تهدید قرار داشته و توجه به مقوله پدافند غیرعامل امری بدیهی است. مقاله حاضر با طرح این سوال که آموزش و پرورش در توسعه پدافند غیرعامل از چه جایگاهی برخوردار است؟ در صدد است تا به تحلیل جایگاه آموزش و پرورش در توسعه پدافند غیرعامل بپردازد. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای به این نتیجه دست یافته که با توجه به تغییر ماهیت جنگ ها به سمت و سوی جنگ نرم و در اولویت قرار گرفتن تهاجم فرهنگی، آموزش و پرورش با توجه به ماهیت عملکردی و در اختیار داشتن حجم عظیمی از دانش آموزان می تواند ضمن تشکیل کمیته پدافند غیرعامل در سطوح مختلف برنامه های مختلفی را در زمینه پیشگیری از تهاجم فرهنگی و تضعیف هویت ملی و دینی در مدارس به اجرا در آورده و سطح عملکرد و حوزه شمول این نهاد فرهنگی در زمینه پدافند غیرعامل و قرن بیست و یکم بسیار حساس و تاثیرگذار است.

Keywords:

پدافند غیرعامل , آموزش و پرورش , پیشگیری , دفاع , تهدید