چگونه توانستیم تاب آوری دانش آموزان پایه اول ابتدایی را در زنگ آخر افزایش دهیم؟

این پژوهش با هدف افزایش تاب آوری دانش آموزان پایه اول ابتدایی در زنگ آخر مدرسه انجام شد. با توجه به مشاهدات اولیه کاهش چشمگیر مشارکت، تحصیلی افزایش رفتارهای نامناسب و نشانههای خستگی در ساعات پایانی روز، ضرورت مداخله را آشکار ساخته. داده های گردآوری شده از طریق مشاهده سیستماتیک مصاحبه با دانش آموزان، والدین و همکاران و بررسی اسناد عوامل موثر را در پنج حوزه شناسایی کرد. برنامه ریزی درسی، روشهای تدریس، شرایط محیطی، نیازهای جسمانی و عوامل روان شناختی راهکارهای طراحی شده با عنوان طرح تاب آوری شاد ترکیبی از تغییر ترتیب دروس (انتقال درسهای سنگین به زنگ اول)، فعالیتهای حرکتی و بازی محور، تنظیم دمای کلاس، ارائه میان وعده های سالم و آموزش تکنیکهای خود تنظیمی بود. این مداخلات طی ۸ هفته اجرا و اثر بخشی آنها از طریق چک لیستهای رفتاری، پرسشنامه های والدین و تحلیل عملکرد تحصیلی ارزیابی شد. نتایج نشان دهنده کاهش ۵۵٪ رفتارهای نامناسب، افزایش ۴۵٪ مشارکت، فعال کاهش نشانه های خستگی از ۶۸ به ۱۸ و بهبود ۳۵٪ دقت در تکالیف بود. همچنین %۸۵ والدین بهبود سطح انرژی فرزندان را گزارش کردند. یافتهها موید تاثیر مثبت راهکارهای چندبعدی مبتنی بر شواهد علمی از جمله نظریه گانیه در توالی یادگیری و پژوهشهای هیل (۲۰۲۱) درباره تاثیر فعالیتهای حرکتی بر تمرکز بودند. چالشهای باقیمانده شامل تفاوتهای فردی دانش آموزان و محدودیتهای فضایی بود که نیاز به مداخلات شخصی سازی شده و استفاده از فضاهای جایگزین مانند حیاط مدرسه را برجسته می کند. این پژوهش اثبات کرد که تاب آوری با مدیریت هوشمندانه عوامل آموزشی و محیطی قابل تقویت است و تلفیق آن در برنامههای مدرسه میتواند به بهبود سلامت روان و یادگیری دانش آموزان بینجامد.

Keywords:

تاب آوری , دانش آموز , پایه اول , مقطع ابتدایی