اثرات روشهای تدریس مبتنی بر فناوری بر مشارکت دانش آموزان در کلاس درس

با پیشرفت فناوری و ورود ابزارهای دیجیتال به محیطهای آموزشی روشهای تدریس سنتی به چالش کشیده شده اند و استفاده از فناوریهای آموزشی به عنوان یک ابزار موثر برای افزایش مشارکت دانش آموزان در کلاسهای درس مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش با هدف بررسی اثرات روشهای تدریس مبتنی بر فناوری بر میزان مشارکت فعال دانش آموزان در کلاسهای درس انجام شد. روش تحقیق این پژوهش از نوع تحقیق توصیفی-تحلیلی و کتابخانه ای است. در این روش به جای گردآوری داده ها از طریق پرسشنامه یا آزمون، میدانی از مطالعه و تحلیل منابع علمی موجود شامل کتابها مقالات داخلی و خارجی پایان نامه ها و گزارشهای پژوهشی استفاده شد. یافتههای تحقیق نشان داد که روشهای تدریس مبتنی بر فناوری شامل ارائه محتوای چندرسانه ای استفاده از سامانه های آموزش، آنلاین بازیهای آموزشی و فعالیتهای تعاملی دیجیتال تاثیر معناداری بر افزایش مشارکت فعال دانش آموزان دارند. علاوه بر این تحلیل داده ها نشان داد که ترکیب روشهای سنتی و فناوری محور بیشترین تاثیر را بر انگیزه، حضور ذهن و تعامل دانش آموزان در کلاس داشته است. نتایج این پژوهش تاکید میکند که ادغام فناوری در فرآیند تدریس نه تنها موجب افزایش مشارکت و تعامل دانش آموزان میشود بلکه کیفیت، یادگیری رضایت دانش آموزی و دسترسی به منابع آموزشی متنوع را نیز بهبود میبخشد. بر اساس یافته ها توصیه میشود معلمان با توجه به نوع درس ویژگیهای دانش آموزان و امکانات فناوری موجود، روشهای تدریس مبتنی بر فناوری را طراحی و اجرا کنند

Keywords:

روشهای تدریس مبتنی بر فناوری , مشارکت دانش آموزان , یادگیری , فعال آموزش دیجیتال , کلاس تعاملی