ارتباط میان سبکهای فرزندپروری و سطح اعتماد به نفس در کودکان ابتدایی

اعتماد به نفس یکی از مولفه های بنیادین رشد روانی-اجتماعی در کودکان است که به طور مستقیم بر عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و سازگاری عاطفی آنان اثر می گذارد. سبک های فرزندپروری والدین به عنوان مهمترین متغیر محیطی، نقشی کلیدی در شکل گیری این ویژگی دارند. هدف مقاله حاضر بررسی ارتباط میان سبک های فرزندپروری و سطح اعتماد به نفس در کودکان دوره ابتدایی است. روش تحقیق به صورت مروری کتابخانه ای بوده و منابع معتبر فارسی و انگلیسی طی سال های اخیر تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد سبک فرزندپروری مقتدرانه که بر اساس تعامل مثبت، حمایت عاطفی و در عین حال اعمال قوانین منطقی شکل گرفته است، بیشترین اثر مثبت را بر تقویت اعتماد به نفس کودکان دارد. در مقابل، سبک های مستبدانه و سهل گیرانه غالبا با کاهش احساس ارزشمندی، ضعف در ابراز وجود و مشکلات رفتاری در کودکان همراه هستند. بررسی ها همچنین نشان می دهد که سال های ابتدایی زندگی به دلیل حساسیت رشد شناختی و اجتماعی بیشترین تاثیر پذیری را از شیوه های تربیتی والدین دارند. در نهایت، نتیجه گیری مقاله بیانگر ضرورت آگاهی بخشی به والدین درباره سبک های صحیح فرزندپروری و اجرای برنامه های آموزشی و مشاوره ای در سطح مدارس و مراکز بهداشت روانی است تا بستر مناسبی برای ارتقاء اعتماد به نفس کودکان ابتدایی فراهم آید.

Keywords:

سبکهای فرزند پروری , اعتماد به نفس کودکان , ابتدایی , خانواده , رشد اجتماعی