ارتباط بین سبک دلبستگی و سبک تربیتی با اعتیاد با نقش میانجی کارکرد خانواده

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین سبکهای دلبستگی و سبکهای تربیتی با اعتیاد با تاکید بر نقش میانجی کارکرد خانواده، در میان معلمان سیگاری مقطع ابتدایی شهرستان گنبد کاووس در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. جامعه آماری شامل معلمان سیگاری این مقطع بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند (گلوله برفی) انتخاب شدند. دادهها از طریق پرسشنامههای سبکهای تربیتی یانگ، سبک دلبستگی بزرگسال کولینز و رید (RAAS)، عملکرد خانواده (FAD) و نگرش نسبت به سیگار کشیدن شور (MATS) جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از رگرسیون چندگانه به روش همزمان انجام گرفت. نتایج ماتریس همبستگی جدول (۶-۱) نشان داد که سبکهای تربیتی (۰.۳۹۱=r) و سبکهای دلبستگی (۰.۳۲۵=r) با عملکرد خانواده رابطه مثبت و معنی داری در سطح ۰.۰۱ دارند. همچنین، تحلیل رگرسیون چندگانه (جدول) (۲۶) نشان داد که ضریب همبستگی چندگانه (۰.۴۴۲=R) بوده و این متغیرها در مجموع ۱۹.۱ درصد از تغییرات عملکرد خانواده را پیش بینی می کنند. این یافته ها حاکی از آن است که سبکهای تربیتی و دلبستگی نقش مهمی در بهبود عملکرد خانواده دارند، به طوری که سبکهای تربیتی مقتدرانه و دلبستگی ایمن می توانند به تقویت پویاییهای خانوادگی و کاهش گرایش به اعتیاد کمک کنند. نقش میانجی کارکرد خانواده نیز تایید شد به گونه ای که خانواده های با عملکرد قویتر می توانند اثرات منفی سبکهای دلبستگی ناایمن و تربیتی نامناسب را تعدیل کنند. این نتایج با مطالعات پیشین همخوانی داشته و بر اهمیت مداخلات آموزشی برای والدین و برنامه های مبتنی بر دلبستگی تاکید دارد. محدودیتهای مطالعه شامل تبیین تنها ۱۹.۱ درصد از واریانس و تمرکز بر نمونه ای خاص است که پیشنهاد می شود در تحقیقات آینده متغیرهای بیشتری مانند عوامل اجتماعی و اقتصادی بررسی شوند. این مطالعه می تواند مبنایی برای طراحی برنامه های پیشگیری از اعتیاد با تمرکز بر بهبود کارکرد خانواده و اصلاح سبکهای تربیتی و دلبستگی باشد.

Keywords:

سبکهای دلبستگی , سبکهای تربیتی , اعتیاد , کارکرد خانواده