استفاده از منابع تجدیدپذیر برای تولید آهن اسفنجی با رویکرد کاهش تولید و انتشار CO۲

مقاله ارائه شده به بررسی فناوری ارتقاء بیوگاز و استفاده از بیوسینگاز برای تولید آهن اسفنجی در صنعت فولاد می پردازد. در حالی که پیشرفتهایی در ارتقای بیوگاز وجود دارد، مطالعات نسبتا کمی در مورد چگونگی و ادغام آن در عملیات فولادسازی وجود دارد بنابراین این مقاله در نظر دارد امکان استفاده از بیوسینگاز را به عنوان عامل احیای سنگ آهن با تاکید بر کاهش انتشار کربن ارزیابی کند فرآیند تولید بیوگاز در اینجا با استفاده از Aspen Plus شبیه سازی شده است. خشک کردن زیست توده و تبدیل به گاز و حذف مواد زائد آلی در این مقاله شبیه سازی شده است. در تحلیل حاضر دو روش فن آوری گازی سازی گازسازی بستر سیال - چرخشی و سیال دوگانه مقایسه شده. اند فناوری دیگری که برای ارتقای بیوگاز در این کار استفاده میشود شامل جداسازی غشایی شستشوی آب جذب شیمیایی و جذب نوسان فشار است همچنین شامل گزینه های جذب و ذخیره کربن ccs موجود در کاهش و انتشار گازهای گلخانه ای است نتایج این روش نشان میدهد که بیوگاز به عنوان یک عامل احیای کننده در فرآیند تولید آهن اسفنجی کارایی مشابه با گاز طبیعی دارد. این مطالعه میتواند به تولید آهن اسفنجی با ادغام بیوگاز و بیوسینگاز از منابع تجدیدپذیر گسترش یابد زیرا با محیط زیست سازگار است. این امر باعث افزایش کارایی فرآیند تولید فولاد و کاهش اثرات منفی آن بر محیط زیست میشود.

Keywords:

بیوگاز CCS , بیوسینگاز , آب و هوا , هیدروژن