نقش هوش هیجانی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش هوش هیجانی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی دانش آموزان با تاکید بر یافته های پژوهش های داخلی و خارجی است. افزایش آسیب های اجتماعی در محیط های آموزشی، از جمله پرخاشگری، ضعف مهارت های ارتباطی، افت تحصیلی و مشکلات سازگاری اجتماعی، ضرورت توجه به ابعاد هیجانی و عاطفی آموزش را دوچندان کرده است. هوش هیجانی به عنوان توانایی شناخت، درک و مدیریت هیجان های خود و دیگران، نقش مهمی در شکل گیری رفتارهای سازگارانه و کاهش رفتارهای پرخطر دارد. این پژوهش با استفاده از روش مروری و تحلیلی، به بررسی نتایج مطالعات مرتبط با هوش هیجانی، یادگیری اجتماعی–عاطفی و پیشگیری از آسیب های اجتماعی پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که تقویت هوش هیجانی دانش آموزان موجب افزایش سازگاری اجتماعی، بهبود روابط بین فردی، ارتقای سلامت روان و کاهش بروز رفتارهای ناسازگارانه می شود. همچنین نقش خانواده، مدرسه، معلمان و مدیران آموزشی در پرورش مهارت های هیجانی دانش آموزان بسیار تعیین کننده است و محیط های آموزشی حمایتگر می توانند به عنوان عاملی پیشگیرانه در برابر آسیب های اجتماعی عمل کنند. نتایج پژوهش های داخلی و خارجی حاکی از آن است که هوش هیجانی علاوه بر تاثیر مثبت بر پیشرفت تحصیلی، زمینه ساز شکل گیری رفتارهای اجتماعی سالم و مسئولانه در دانش آموزان است. در نهایت، توجه نظام مند به آموزش هوش هیجانی در برنامه های درسی و توانمندسازی عوامل آموزشی می تواند نقش موثری در کاهش آسیب های اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی دانش آموزان ایفا کند.

Keywords:

هوش هیجانی , پیشگیری از آسیب های اجتماعی , دانش آموزان , سلامت روان