ارزیابی اثر بستر کشت سلولزی حاصل از پسماند صنایع چوب بر تغذیه و کیفیت گیاهچه برنج رویکردی در راستای کشاورزی پایدار

برداشت خاک از عرصه های طبیعی برای پر کردن سینی های تولید نشای برنج در مناطق شمالی، ایران به یکی از چالش های زیست محیطی تبدیل شده است و یافتن بسترهای جایگزین گامی ضروری در جهت کشاورزی پایدار است. این پژوهش با هدف بررسی اثر ترکیب های مختلف کمپوست سلولزی حاصل از پسماند صنایع چوب، کود دامی و گوگرد بر غلظت عناصر غذایی (P, Fe, Zn, Mn) در اندام هوایی گیاهچه برنج رقم هاشمی انجام شد. آزمایش در قالب طرح اسپلیت پلات کاملا تصادفی با ۹ تیمار و چهار تکرار در گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه گیلان اجرا گردید. نتایج نشان داد که تیمار شامل ۸۹ درصد کمپوست، ۱۰ درصد کود دامی و ۱ درصد گوگرد (T۶) بیشترین غلظت فسفر، آهن، روی و منگنز را تولید کرد. گوگرد احتمالا با کاهش pH بستر، سبب بهبود جذب ریزمغذی ها شد در حالی که مصرف بیش از حد آن موجب کاهش جذب منیزیم گردید. یافته ها نشان می دهد کمپوست سلولزی به تنهایی نیز قابلیت استفاده به عنوان بستر کشت پایدار را دارد اما ترکیب آن با کود دامی و سطوح بهینه گوگرد کارایی تغذیه ای گیاهچه را افزایش می دهد. این پژوهش راهکاری عملی و زیست سازگار برای کاهش وابستگی به خاک طبیعی و تحقق کشاورزی پایدار ارائه می دهد.

Keywords:

بستر کشت سلولزی , تغذیه گیاهی , کشاورزی پایدار , گوگرد , کود دامی , نشای برنج