اثر بخشی رفتار درمانی دیالیکتیکی بر اشتیاق تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف اثر بخشی رفتار درمانی دیالیکتیکی بر اشتیاق تحصیلی دانش آموزان انجام شد. طرح پژوهش نیمه آزمایشی با یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل به همراه پیش آزمون و پس آزمون بود. دراین پژوهش، جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه فولاد شهر، در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. ۳۰ نفر از دانش آموزان دختر دوره اول متوسطه با روش نمونه گیری خوشه ای به عنوان نمونه انتخاب و بصورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره (آزمایش وکنترل) جایگزین شد. ابزار گرد آوری اطلاعات مقیاس اشتیاق تحصیلی فردریکز، بلومنفیلد و پاریس (۲۰۰۴) بود. ۱۰ جلسه آموزشی یک ساعته آموزش مهارت های رفتاردرمانی دیالکتیکی (بارانی و فولاد چنگ، ۱۴۰۱) برای گروه آزمایش اجرا شد. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون تحلیل کو واریانس با کمک نرم افزار آماری ۱SPSS نسخه ۲۷ انجام شد. نتایج نشان داد که رفتار درمانی دیالیکتیکی بر اشتیاق تحصیلی دانش آموزان تاثیر معناداری داشت(۰۰۱/۰P< ). نتایج همچنین نشان داد رفتار درمانی دیالیکتیکی بر ابعاد اشتیاق تحصیلی (اشتیاق رفتاری، اشتیاق عاطفی و اشتیاق شناختی دانش آموزان تاثیر معناداری داشت(۰۰۱/۰P< ). مشاوران مدرسه می توانند برای حل مشکلات مربوط به اشتیاق تحصیلی دانش آموزان از رفتار درمانی دیالیکتیکی استفاده کنند.

Keywords:

رفتار درمانی دیالیکتیکی , اشتیاق تحصیلی , دانش آموزان