نقش مفهوم شر در شکل گیری اخلاق فردی و فرآیند تصمیم گیری اخلاقی: رویکرد روانشناسی اخلاقی مبتنی بر فلسفه ارسطو

در فلسفه ارسطو، شر به عنوان نقص و فقدان کمال در نظر گرفته می شود و نه به عنوان یک موجودیت مستقل. ارسطو در آثارش، از جمله اخلاق نیکوماخوس و سیاست، شر را به عنوان نتیجه عدم تحقق کامل خیرات و فضیلت ها تحلیل می کند. او معتقد است که خیر و شر در تعامل هستند و وجود شر ممکن است به تعادل و بهبود کلی نظام جهانی کمک کند. این مقاله به بررسی و تحلیل مفهوم شر در نظام اخلاقی ارسطو و مقایسه آن با دیگر نظریات فلسفی می پردازد و پیشنهاد می کند که تحلیل عمیق تر از این مفهوم می تواند به فهم بهتر مبانی اخلاقی و تصمیم گیری های اخلاقی کمک کند.

Keywords:

شر , نظام اخلاقی , ارسطو