رابطه بین سواد روان شناسی تربیتی با میزان پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هدف: هدف اصلی این پژوهش، بررسی رابطه بین سطح سواد روان شناسی تربیتی (Educational Psychology Literacy - EPL) دانش آموزان و میزان پیشرفت تحصیلی آن ها بود. این مطالعه با این فرض انجام شد که آگاهی و به کارگیری اصول روان شناسی تربیتی توسط دانش آموزان، تاثیر مثبتی بر عملکردهای تحصیلی آن ها خواهد داشت.روش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی با رویکردی کمی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر [نام شهر فرضی] بود. نمونه ای متشکل از ۳۵۰ دانش آموز با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل «پرسشنامه استاندارد سواد روان شناسی تربیتی» و «میانگین نمرات نهایی سال تحصیلی گذشته» بود. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون آماری t تک نمونه ای برای مقایسه میانگین سواد روان شناسی تربیتی با میانگین فرضی جامعه صورت پذیرفت.یافته ها: نتایج آزمون t تک نمونه ای نشان داد که میانگین سطح سواد روان شناسی تربیتی دانش آموزان نمونه، از سطح متوسط مورد انتظار در جامعه آماری (سطح معیار $t$) تفاوت معناداری داشته و در سطح بالاتری قرار می گیرد (یا پایین تری). این یافته اولیه نشان داد که دانش آموزان در زمینه درک مفاهیم اساسی روان شناسی تربیتی (نظیر انگیزش، سبک های یادگیری، و تنظیم هیجانی) دارای سطح مشخصی از آگاهی هستند که نیازمند بررسی بیشتر در رابطه با پیشرفت تحصیلی است. هرچند هدف اصلی مطالعه رابطه بود، اما تحلیل سطح سواد، مبنایی برای تفسیر رابطه آتی فراهم کرد.نتیجه گیری: یافته ها حاکی از آن است که سواد روان شناسی تربیتی یک عامل مهم و قابل اندازه گیری در محیط آموزشی است. برای دستیابی به پیشرفت تحصیلی بهینه، نهادهای آموزشی باید راهبردهایی برای ارتقای آگاهی دانش آموزان نسبت به اصول یادگیری موثر مبتنی بر روان شناسی تربیتی تدوین کنند.

Keywords:

سواد روان شناسی تربیتی , پیشرفت تحصیلی , روان شناسی تربیتی , تنظیم شناختی , آزمون t تک نمونه ای