توسعه و گسترش فرهنگ عبادت و نماز در فراگیران و دانش آموزان مدارس ابتدایی

تربیت دینی دانش آموزان و تقویت گرایش آنان به انجام فریضه نماز از اهداف محوری تعلیم و تربیت اسلامی و از مهم ترین رسالت های نظام آموزشی به شمار می رود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل راهکارهای اجرایی موثر بر ترویج نماز در میان دانش آموزان ابتدایی از دیدگاه معلمان و مربیان پرورشی مدارس شهرکرد (سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳) انجام شد. این مطالعه با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل مضمون آرتراید-استرلینگ صورت گرفت. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری و با روش تحلیل تماتیک بر اساس سه سطح موضوعی شامل مضامین پایه، مضامین سازماندهنده و مضمون سازماندهنده کلی تحلیل شدند. جامعه آماری پژوهش کلیه معلمان و مربیان مدارس ابتدایی شهرکرد و فرخشهر بود که با روش نمونه گیری نظری، ۱۲ نفر انتخاب شدند. تحلیل داده ها منجر به استخراج ۱۰۰ مضمون پایه، ۳ مضمون سازماندهنده و یک مضمون فراگیر با عنوان «ترویج مستمر نماز در میان دانش آموزان» شد. مضامین سازماندهنده شامل عوامل انسانی، محیط فیزیکی و آموزشی، و عوامل اجتماعی بودند که توجه به آنها می تواند نقش مهمی در افزایش گرایش و ترویج نماز در میان دانش آموزان ایفا کند. این نتایج نشان دهنده اهمیت تعامل خانواده، مدرسه، فضای آموزشی و جامعه در فرآیند تربیت دینی است و راهکارهایی برای ارتقای کمی و کیفی نماز دانش آموزان ارائه می دهد.

Keywords:

ترویج فرهنگ نماز , دیدگاه معلمان , عوامل انسانی , عوامل محیطی , عوامل اجتماعی