تاثیر هوش هیجانی رهبران بر عملکرد کارکنان بیمارستان عمومی شهرستان پاکدشت : تحلیل ترکیبی از منظر روانشناسی شناختی و مدیریت منابع انسانی

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر هوش هیجانی رهبران بر عملکرد کارکنان در درمانگاه های عمومی و تحلیل نقش واسطه ای فضای روانی مثبت و اعتماد سازمانی، با رویکردی ترکیبی از منظر روانشناسی شناختی و مدیریت منابع انسانی انجام شد.روش این مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی با رویکرد ترکیبی (کیفی-کمی) است. داده ها از ۳۸ کارکنان درمانگاه عمومی واقع در شهرستان پاکدشت بوده است که با استفاده از پرسشنامه های معتبر جمع آوری شد. ابزارها شامل پرسشنامه های هوش هیجانی وانگ و لاو (۲۰۰۲)، فضای روانی مثبت ادموندسون (۱۹۹۹)، اعتماد سازمانی مایر و دیویس (۱۹۹۵) و عملکرد کارکنان ویلیامز و اندرسون (۱۹۹۱) بودند . همچنین داده ها با استفاده از آمار توصیفی، همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و تحلیل واسطه گری (با روش بوت استرپینگ) تحلیل شدند.یافته ها نشان دادند میانگین هوش هیجانی رهبران ۴.۱۲، فضای روانی مثبت ۴.۰۵، اعتماد سازمانی ۴.۲۰ و عملکرد کارکنان ۴.۰۷ بود. نتایج نشان داد که هوش هیجانی رهبران رابطه مثبت و معناداری با فضای روانی مثبت (r = ۰.۶۷)، اعتماد سازمانی (r = ۰.۷۱) و عملکرد کارکنان (r = ۰.۵۸) دارد. همچنین، تحلیل واسطه گری تایید کرد که فضای روانی مثبت و اعتماد سازمانی به طور معناداری رابطه بین هوش هیجانی رهبران و عملکرد کارکنان را واسطه گری می کنند (p < ۰.۰۱). مطابق با یافته ها نتایج نشان دادند که هوش هیجانی رهبران از طریق ایجاد فضای روانی مثبت و تقویت اعتماد سازمانی، به طور غیرمستقیم بر عملکرد کارکنان تاثیر می گذارد. تلفیق دانش روانشناسی شناختی و مدیریت منابع انسانی می تواند راهکارهای موثری برای بهبود کیفیت خدمات سلامت و محیط کاری در درمانگاه های عمومی ارائه دهد.

Keywords:

هوش هیجانی رهبران , عملکرد کارکنان , فضای روانی مثبت , اعتماد سازمانی , روانشناسی شناختی , مدیریت منابع انسانی , درمانگاه عمومی