واکاوی اضطراب در دانش آموزان با تاکید بر مولفه های فردی و آموزشی

اضطراب تحصیلی یکی از شایع ترین چالش های روان شناختی در میان دانش آموزان است که می تواند بر عملکرد تحصیلی، انگیزش یادگیری و سلامت روان آنان تاثیر منفی بر جای گذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان اضطراب دانش آموزان و تحلیل ارتباط آن با برخی مولفه های فردی و آموزشی انجام شد. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی است. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان یک مقطع تحصیلی مشخص تشکیل دادند که نمونه ای از آنان به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد اضطراب تحصیلی بود که روایی محتوایی آن با نظر متخصصان تایید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ در سطح مطلوب به دست آمد. داده ها با بهره گیری از آمار توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که اضطراب تحصیلی در میان دانش آموزان در سطح نسبتا بالایی قرار دارد و میان اضطراب و برخی مولفه های آموزشی و فردی رابطه معنادار وجود دارد. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که توجه به ابعاد روان شناختی در کنار عوامل آموزشی، نقش مهمی در کاهش اضطراب دانش آموزان و بهبود فرآیند یادگیری ایفا می کند. در پایان، بر لزوم طراحی مداخلات آموزشی و روانی متناسب با نیازهای دانش آموزان تاکید شده است.

Keywords:

اضطراب تحصیلی , دانش آموزان , عوامل آموزشی , عوامل فردی , سلامت روان